چون سال بعد شد ابو سفيان با اهل مكّه بيرون شد و در حوالى ظهران « 1 » فرود آمد ، خداى سبحان هراسى در دل وى افكند و به فكرش رسيد كه بازگردد ، سپس نعيم بن مسعود اشجعى را كه براى عمره آمده بود ، ملاقات كرد و به او گفت : من با محمّد ( ص ) وعده گذاردهام كه در موسم بدر با يكديگر برخورد كنيم ولى اكنون سال خشكى است ، و من از جنگ منصرف شدهام و از تو مىخواهم كه وارد مدينه شوى و پيامبر و يارانش را از جنگ با ما بازدارى من 10 شتر به تو پاداش خواهم داد .
چون نعيم وارد مدينه شد ديد مسلمانان خود را براى جنگ تجهيز مىكنند . به آنان گفت اين تصميم شما درست نيست ، زيرا اهل مكّه به خانهها و سرزمين شما آمدهاند [ سال گذشته ] كسى از چنگ آنها رهايى نيافت ، اكنون شما مىخواهيد از مدينه خارج شويد و خود را با آنها كه براى رويارويى با شما در وعدهگاه بدر جمع شدهاند درگير كنيد ؟ ! به خدا سوگند كسى از شما سالم باقى نخواهد ماند .
پيامبر ( ص ) فرمود : به خدا سوگند اگر تنها هم باشم به قرارگاه جنگ خواهم رفت [ و اكنون هر كس مىترسد بماند و هر كس شجاع است آماده جنگ شود ] آن گاه پيامبر همراه 70 سوار در حالى كه مىگفتند : خداوند ما را كفايت مىكند و او بهترين وكيل است از مدينه خارج شدند تا به سرزمين بدر رسيدند و هشت شب در آن جا به انتظار ابو سفيان ماندند و در اين مدّت كالاهاى تجارتى را كه با خود داشتند فروخته و منافعى به دست آوردند و بدون آن كه با مشركان درگير شوند سالم و با سودى كه برده بودند به مدينه بازگشتند ، ابو سفيان به مكه مراجعت كرد ، و مردم مكّه لشكر او را « لشكر سويق » « 2 » ناميدند و گفتند شما تنها براى نوشيدن سويق خارج شديد .
الَّذِينَ قالَ لَهُمُ النَّاسُ إِنَّ النَّاسَ
؛ منظور از « الناس » اوّل ، نعيم بن مسعود است ، زيرا او از جنس مردم است ، و [ هنگامى كه مردم را از جنگيدن با ابو سفيان
هامش
( 1 ) - اين شهر در شمال شبه جزيرهء عربستان واقع شده و اكنون يكى از بنادر مهم اين كشور است . - م .
( 2 ) - « سويق » به معناى آرد سبوس گرفته گندم و جو و نيز شراب مىباشد . - م .