گردد ، به اين سنّت عمل كنند ، زيرا خداوند مىدانست كه پيامبر ( ص ) نيازى به مشورت با اصحاب ندارد .
و در حديث است كه : « هيچ قومى مشورت نكردند ، جز اين كه به بهترين كارى كه بايد انجام دهند ، هدايت شدند .
فَإِذا عَزَمْتَ
؛ هر گاه پس از مشورت تصميم بر انجام كارى گرفتى .
فَتَوَكَّلْ عَلَى اللَّهِ
؛ در به انجام رساندن كار خود به شايستهترين وجه به خدا اعتماد كن زيرا درستى و شايستگى كار را جز خداوند نمىداند . و از حضرت صادق ( ع ) ، عزمت به ضمّ تاء روايت شده است به اين معنا كه هر گاه من در مورد چيزى براى تو تصميم گرفتم و تو را بدان راهنمايى كردم بر من توكّل كن و پس از آن با هيچ كس به مشورت نپرداز .
إِنْ يَنْصُرْكُمُ اللَّهُ
؛ اگر خداوند همانند روز بدر شما را يارى كند ، هيچ كس بر شما غلبه نخواهد كرد .
وَ إِنْ يَخْذُلْكُمْ
؛ و اگر شما را يارى نكند و به واسطهء معصيت و نافرمانى ، شما را در مقابل دشمن رها سازد .
فَمَنْ ذَا الَّذِي يَنْصُرُكُمْ مِنْ بَعْدِهِ
؛ يعنى اگر خدا دست از يارى شما بردارد چه كسى كمكتان خواهد كرد ؟
وَ عَلَى اللَّهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُؤْمِنُونَ
؛ مؤمنان بايد به خدا توكل كنند . اين آيه براى آگاه ساختن مؤمنان است بر اين كه توكّل بر خداوند سبحان واجب است .
[ سوره آلعمران ( 3 ) : آيات 161 تا 163 ]
وَ ما كانَ لِنَبِيٍّ أَنْ يَغُلَّ وَ مَنْ يَغْلُلْ يَأْتِ بِما غَلَّ يَوْمَ الْقِيامَةِ ثُمَّ تُوَفَّى كُلُّ نَفْسٍ ما كَسَبَتْ وَ هُمْ لا يُظْلَمُونَ ( 161 ) أَ فَمَنِ اتَّبَعَ رِضْوانَ اللَّهِ كَمَنْ باءَ بِسَخَطٍ مِنَ اللَّهِ وَ مَأْواهُ جَهَنَّمُ وَ بِئْسَ الْمَصِيرُ ( 162 ) هُمْ دَرَجاتٌ عِنْدَ اللَّهِ وَ اللَّهُ بَصِيرٌ بِما يَعْمَلُونَ ( 163 )