1 - تا خداوند آنچه را از وسوسههاى شيطان در دل داريد [ به وسيلهء اعمالتان ] بيازمايد و آن را خالص گرداند .
2 - يعنى اين امتحان الهى به منظور خالص ساختن و آزمودن شما و بسيارى از مصالح ديگر است .
« لام » در ليبتلى اللَّه به دلالت كلام متعلّق است به « فعل ذلك » و تقدير آن اين است : و ليبتلى اللَّه ما فى صدوركم فرض عليكم القتال ؛ يعنى خداوند جهاد را بر شما واجب كرد تا آنچه در دل داريد بيازمايد . و ليمحص عطف بر و ليبتلى اللَّه است .
[ سوره آلعمران ( 3 ) : آيات 155 تا 156 ]
إِنَّ الَّذِينَ تَوَلَّوْا مِنْكُمْ يَوْمَ الْتَقَى الْجَمْعانِ إِنَّمَا اسْتَزَلَّهُمُ الشَّيْطانُ بِبَعْضِ ما كَسَبُوا وَ لَقَدْ عَفَا اللَّهُ عَنْهُمْ إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ حَلِيمٌ ( 155 ) يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لا تَكُونُوا كَالَّذِينَ كَفَرُوا وَ قالُوا لِإِخْوانِهِمْ إِذا ضَرَبُوا فِي الْأَرْضِ أَوْ كانُوا غُزًّى لَوْ كانُوا عِنْدَنا ما ماتُوا وَ ما قُتِلُوا لِيَجْعَلَ اللَّهُ ذلِكَ حَسْرَةً فِي قُلُوبِهِمْ وَ اللَّهُ يُحْيِي وَ يُمِيتُ وَ اللَّهُ بِما تَعْمَلُونَ بَصِيرٌ ( 156 )
ترجمه
آنهايى كه در روز روبرو شدن دو جمعيّت با يكديگر ( روز جنگ احد ) فرار كردند شيطان آنها را بر اثر پارهاى از گناهانى كه قبلا مرتكب شده بودند به لغزش انداخت و خداوند آنها را بخشيد . خداوند آمرزنده و حليم است ( 155 )
اى كسانى كه ايمان آوردهايد شما همانند كافران نباشيد كه هنگامى كه برادرانشان به مسافرتى مىروند ، يا در جنگ شركت مىكنند ( و از دنيا مىروند و يا كشته مىشوند ) مىگويند اگر آنها نزد ما بودند نمىمردند و كشته نمىشدند ( شما اين گونه سخنان نگوييد ) تا خدا اين حسرت را بر دل آنها بگذارد و خداوند زنده