[ سوره آلعمران ( 3 ) : آيه 144 ]
وَ ما مُحَمَّدٌ إِلاَّ رَسُولٌ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِهِ الرُّسُلُ أَ فَإِنْ ماتَ أَوْ قُتِلَ انْقَلَبْتُمْ عَلى أَعْقابِكُمْ وَ مَنْ يَنْقَلِبْ عَلى عَقِبَيْهِ فَلَنْ يَضُرَّ اللَّهَ شَيْئاً وَ سَيَجْزِي اللَّهُ الشَّاكِرِينَ ( 144 )
ترجمه
محمّد ( ص ) فرستاده خدا بود و پيش از او فرستادگان ديگرى نيز بودند ، آيا اگر او بميرد و يا كشته شود شما به عقب برمىگرديد ؟ ( و با مرگ او اسلام را رها كرده به دوران كفر و بتپرستى باز خواهيد گشت ؟ ) و هر كس به عقب باز گردد هرگز ضررى به خدا نمىزند ، و به زودى شاكران را پاداش خواهيم داد . ( 144 )
تفسير :
[ شأن نزول : ]
عبد اللَّه بن قمئه حارثى عليه اللعنه ، در روز احد سنگى به سوى رسول خدا ( ص ) پرتاب كرد و پيشانى و دندان پيشين آن حضرت را شكست و مىخواست پيامبر را به قتل برساند كه مصعب بن عمير يكى از پرچمداران ارتش اسلام به دفاع از پيامبر برخاست ولى خودش در اين ميان به دست ابن قمئه كشته شد ، و [ چون شباهت زيادى به آن حضرت داشت ] دشمن گمان كرد كه رسول خدا ( ص ) را به قتل رسانده است و گفت من محمّد را كشتم و با صداى بلند اعلان كرد كه محمّد ( ص ) كشته شد ، در نتيجهء اين خبر ، مسلمانان پا به فرار گذاشتند و شكست خوردند . پيامبر كه چنين ديد فرمود : اى بندگان خدا نزد من آييد . تا اين كه عدهاى از اصحاب به جانب وى بازگشتند . پيامبر آنان را به خاطر فرارشان ملامت كرد ؛ آنها گفتند اى رسول خدا چون به ما خبر رسيد كه شما كشته شدهايد دلهاى ما به هراس افتاد و ترس بر ما غالب شد از اين رو فرار كرديم . آن گاه آيهء فوق نازل شد .
روايت شده كه [ چون خبر شهادت پيامبر منتشر شد ] برخى از مسلمانان گفتند : كاش كسى را نزد عبد اللَّه بن ابىّ مىفرستاديم تا براى ما از ابو سفيان امان بگيرد و انس بن نضر عموى انس بن مالك گفت : اى مردم اگر محمّد ( ص ) كشته شد خداى محمّد زنده است و هرگز نمىميرد . زندگى را پس از مرگ رسول خدا براى