ترجمه
كسانى كه كافر شدند اموال و فرزندانشان آنان را نزد خداوند سودى نبخشد ، و آنها اصحاب دوزخند و براى هميشه در آن خواهند بود ( 116 )
آنچه آنها در اين زندگى دنيا انفاق مىكنند همانند باد بسيار سردى است كه به زراعت قومى كه بر خود ستم كردهاند بورزد و آن را نابود سازد ، خدا به آنها ستم نكرده ، بلكه آنها خودشان ستم به خويشتن كردهاند . ( 117 )
تفسير :
[ نقطهء مقابل افراد با ايمان و حق جويى كه وصف آنان در آيهء قبل آمد افراد بىايمان و ستمگرى هستند كه در اين دو آيه توصيف شدهاند . ] « صر » به معنى باد خيلى سرد است ، مانند « صر صر » كه به همين معناست .
خداى سبحان آنچه را كفّار از اموالشان رياكارانه در كارهاى نيك و پسنديده و به منظور كسب ( شهرت و ) ستايش مردم انفاق مىكردند ، نه تحصيل رضاى حق ، تشبيه كرده به زراعتى كه سرماى شديدى آن را از بين برده و خرد و شكسته شده است .
و گفتهاند : منظور از ما ينفقون ، اموالى است كه كفّار در راه دشمنى با رسول خدا ( ص ) انفاق مىكردند و چون با انفاق مال به اهداف خود نمىرسيدند ، مالشان هدر مىرفت ، و خداوند انفاق آنان را به زراعت مردمى تشبيه كرده است كه با ارتكاب گناه به خود ظلم كردند و ستم آنان باعث نابودى زراعتشان شد و اين نابودى در حقيقت كيفر و عقوبت گناهانشان بود كه خشم خدا را برانگيخت ، زيرا در نابود كردن از روى خشم مجازات شديدتر است .
وَ ما ظَلَمَهُمُ اللَّهُ
؛ خداوند با نپذيرفتن انفاقهايشان به آنها ستم نكرده
وَ لكِنْ أَنْفُسَهُمْ يَظْلِمُونَ
؛ ولى آنان چون با قصد قربت و براى خدا انفاق نكردند تا مستحق پاداش شوند ، به خود ستم كردند .