ديده مىشوند ، همان گونه كه « جن » به خاطر پنهان بودنش « جن » ناميده شده است .
« من » در « من يقول » من موصوفه است گويا آيه مىفرمايد : و من الناس ناس يقولون كذا مانند آيه :
مِنَ الْمُؤْمِنِينَ رِجالٌ
؛ ( احزاب / 23 ) ، اين در صورتى است كه لام براى جنس باشد ولى اگر الف و لام عهد باشد « من » موصوله خواهد بود ، مانند آيهء :
وَ مِنْهُمُ الَّذِينَ يُؤْذُونَ النَّبِيَّ
يعنى و بعضى - از منافقان - آنها هستند كه هميشه پيامبر را مىآزارند » ( توبه / 61 ) [ كه در اين آيه « الّذين » موصول و به جاى « من » آمده است ] .
تكرار « با » در « باللّه » و « باليوم » مشعر به اين معناست كه منافقان ، ادّعا كرده بودند بر اساس واقع و حقيقت به خداوند و روز رستاخيز هر دو ايمان آوردهاند . و در جملهء و ما هم بمؤمنين تأكيد و مبالغهء بيشترى است از اين كه گفته شود ما آمنوا زيرا در و ما هم بمؤمنين خداوند منافقان را از رديف مؤمنان خارج كرده است و اين خود متضمن نفى ادّعاى آنان بر ايمان حقيقى است .
[ سوره البقرة ( 2 ) : آيه 9 ]
يُخادِعُونَ اللَّهَ وَ الَّذِينَ آمَنُوا وَ ما يَخْدَعُونَ إِلاَّ أَنْفُسَهُمْ وَ ما يَشْعُرُونَ ( 9 )
ترجمه
مىخواهند خدا و مؤمنان را فريب دهند ( ولى ) جز خودشان را فريب نمىدهند ( امّا ) نمىفهمند . ( 9 )
تفسير :
معنى آيه اين است كه منافقان با تظاهر به ايمان همچون مكاران ، به خدعه و نيرنگ متوسل شده بودند ، با اين كه كافر بودند و به خدا ايمان نداشتند ، خدا هم به سان مكاران با آنان رفتار كرد ، زيرا آنان را ملزم به انجام تكاليف مسلمانان فرمود .
و [ نه تنها اجر و پاداشى نصيبشان نشد ، بلكه ] آنان در پيشگاه خداوند متعال از