ترجمه
( به ياد بياوريد ) هنگامى را كه فرشتگان گفتند : اى مريم ! خداوند تو را به كلمهاى ( وجود با عظمتى ) از طرف خودش بشارت مىدهد كه نامش « مسيح عيسى بن مريم » است ، در حالى كه در اين جهان و جهان ديگر صاحب شخصيّت خواهد بود و از مقربان است . ( 45 )
و با مردم در گاهواره و در حالت كهولت ( ميانسال شدن ) سخن مىگويد و از صالحان است . ( 46 )
( مريم ) گفت : پروردگارا ! چگونه فرزندى براى من خواهد بود در حالى كه انسانى با من تماس نگرفته است ؟ ( در پاسخ او ) گفت :
خداوند ، اين گونه هر چه را بخواهد مىآفريند ، هنگامى كه چيزى را مقرّر نمايد ( و فرمان هستى آن را صادر كند ) فقط به آن مىگويد : « موجود باش » آن نيز فورا موجود مىشود . ( 47 )
تفسير :
« إِذْ قالَتِ »
در اين آيه « بدل » است از
« إِذْ قالَتِ »
[ در آيهء 42 ] و مىتوان گفت بدل از
« إِذْ يَخْتَصِمُونَ »
در آيهء قبل است .
يُبَشِّرُكِ
؛ تو را به چيزى خوشحال كننده بشارت مىدهد .
بِكَلِمَةٍ مِنْهُ اسْمُهُ الْمَسِيحُ
؛ « مسيح » معرب « مشيح » بوده و « مشيح » در زبان عبرى به معناى مبارك است ، مانند آيهء :
وَ جَعَلَنِي مُبارَكاً أَيْنَ ما كُنْتُ
؛ « و خدا مرا هر كجا باشم مايه بركت و رحمت گردانيد » ( مريم / 31 ) ، و عيسى نيز معرّب « ايشوع » است و در مورد ناميده شدن « مسيح » به اين نام اقوالى است :
1 - زيرا جبرئيل او را در وقت ولادت با بالهاى خود مسح كرد تا از شر شيطان در امان بماند .
2 - زيرا هيچ مبتلا و مريضى را مسح نمىكرد مگر اين كه شفا مىيافت .
و جملهء «
اسْمُهُ الْمَسِيحُ عِيسَى ابْنُ مَرْيَمَ
» مركب از سه چيز است :
1 - « عيسى » كه نام اوست .