ترجمه
خداوند ( با ايجاد نظام واحد جهان هستى ) گواهى مىدهد كه معبودى جز او نيست و فرشتگان و صاحبان دانش ( نيز ) گواهى مىدهند ، در حالى كه ( خداوند ) قيام به عدالت دارد و نيست معبودى جز او كه هم توانا و هم حكيم است . ( 18 )
دين در نزد خدا اسلام ( و تسليم در برابر حق ) است و آنها كه كتاب آسمانى داشتند ( در آن ) اختلاف ننمودند ، مگر بعد از آگاهى و علم ، آن هم به خاطر ظلم و ستم در ميان خود ، و هر كس به آيات خدا كفر ورزد ( خدا به حساب او مىرسد ) زيرا خداوند سريع الحساب است . ( 19 )
تفسير :
خداوند سبحان [ با پديد آوردن جهان آفرينش به طور عملى ] به وحدانيّت خود گواهى مىدهد و بدين وسيله مىفهماند كه آنچه او پديد آورده كسى جز او قادر به انجام آن نيست و آياتى را كه دربارهء يكتايى او است مانند آيات سورهء « اخلاص » و « آية الكرسى » تشبيه كرده به شاهدى كه در مقام بيان توحيد و روشن كردن حقايق است و به وحدانيّت خداوند گواهى مىدهد . و اقرار فرشتگان و دانشمندان را نيز به منزلهء گواهى دادن شاهد بر وحدانيّت خود قرار داده است .
قائِماً بِالْقِسْطِ
؛ يعنى خداوند گواهى مىدهد به يكتايى خود ، در حالى كه در تقسيم حيات و روزى ميان بندگان و نيز در آنچه دستور انجامش را به طور يكسان به آنها مىدهد ، به پا دارنده عدالت است . « نصب » جملهء « قائما بالقسط » بنا بر اين است كه « حال مؤكد » براى « اللَّه » باشد ، مانند آيهء :
وَ هُوَ الْحَقُّ مُصَدِّقاً
؛ « در صورتى كه قرآن حق است و كتاب آنها را تصديق مىكند » ( بقره / 91 ) .
إِنَّ الدِّينَ عِنْدَ اللَّهِ الْإِسْلامُ
؛ اين جمله مستأنفه و تأكيد كننده جملهء [ آيهء ] اوّل است ، و آنچه از اين جمله [ و دو جملهء آيهء قبل :
« لا إِلهَ إِلَّا هُوَ »
و
« قائِماً بِالْقِسْطِ »
] استفاده مىشود اين است كه اساس اسلام « عدل » و « توحيد » است و دين صحيح نزد خدا همين است و آنچه جز اين باشد دين نخواهد بود .