در شب ، يك درهم پنهانى و يك درهم را نيز آشكارا انفاق كرد . و همين مطلب از امام باقر و امام صادق ( ع ) نيز نقل شده است .
[ سوره البقرة ( 2 ) : آيه 275 ]
الَّذِينَ يَأْكُلُونَ الرِّبا لا يَقُومُونَ إِلاَّ كَما يَقُومُ الَّذِي يَتَخَبَّطُهُ الشَّيْطانُ مِنَ الْمَسِّ ذلِكَ بِأَنَّهُمْ قالُوا إِنَّمَا الْبَيْعُ مِثْلُ الرِّبا وَ أَحَلَّ اللَّهُ الْبَيْعَ وَ حَرَّمَ الرِّبا فَمَنْ جاءَهُ مَوْعِظَةٌ مِنْ رَبِّهِ فَانْتَهى فَلَهُ ما سَلَفَ وَ أَمْرُهُ إِلَى اللَّهِ وَ مَنْ عادَ فَأُولئِكَ أَصْحابُ النَّارِ هُمْ فِيها خالِدُونَ ( 275 )
ترجمه
كسانى كه ربا مىخورند بر نمىخيزند مگر مانند كسى كه بر اثر تماس شيطان ديوانه شده ( و نمىتواند تعادل خود را حفظ كند ) اين به خاطر آن است كه گفتند بيع هم مانند رباست ( و تفاوتى ميان آن دو نيست ) در حالى كه خدا بيع را حلال كرده و ربا را حرام و اگر كسى اندرز الهى به او برسد و ( از رباخوارى ) خوددارى كند سودهايى كه در سابق ( قبل از نزول حكم تحريم ) به دست آورده مال اوست و كار او به خدا واگذار مىشود ( و گذشتهء او را خواهد بخشيد ) اما كسانى كه بازگردند ( و مجددا مرتكب اين گناه شوند ) اهل آتش خواهند بود و هميشه در آن مىمانند . ( 275 )
تفسير :
[ پس از آن كه خداوند در آيات گذشته براى حمايت از نيازمندان مردم را تشويق به انفاق نمود و پاداش انفاق كننده را در دنيا و آخرت بيان كرد ، در اين آيات از مسألهء « رباخوارى » كه نقش آن بر ضد « انفاق » است سخن گفته مىشود . ] « ربو » كه با « واو » نوشته شده ، طبق لغت كسانى است كه كلمات را غليظ ادا مىكنند ، همانطور كه « صلوة » و « زكات » نيز با « واو » نوشته مىشود ، و براى اين كه اين « واو » شباهت به « واو » جمع داشته باشد پس از آن « الف » اضافه شده است .