شوهران . « من معروف » : به گونهاى كه در شرع ناپسند نباشد .
[ سوره البقرة ( 2 ) : آيات 241 تا 242 ]
وَ لِلْمُطَلَّقاتِ مَتاعٌ بِالْمَعْرُوفِ حَقًّا عَلَى الْمُتَّقِينَ ( 241 ) كَذلِكَ يُبَيِّنُ اللَّهُ لَكُمْ آياتِهِ لَعَلَّكُمْ تَعْقِلُونَ ( 242 )
ترجمه
و براى همهء زنان مطلقه « هديه » مناسبى است ( كه از طرف شوهر پرداخت مىگردد ) اين حقّى است بر مردان پرهيزگار . ( 241 )
اين چنين خداوند آيات خود را براى شما شرح مىدهد ، شايد انديشه كنيد . ( 242 )
تفسير :
[ پس از آن كه خداوند در آيات پيش احكام طلاق را بيان فرمود ، در اين آيه نيز به آخرين حكم ، كه دادن هديهاى مناسب به زنان مطلقه از سوى مردان باشد ، اشاره مىنمايد و مىفرمايد : ]
وَ لِلْمُطَلَّقاتِ مَتاعٌ بِالْمَعْرُوفِ
؛ در اين كه منظور از « متاع » ( بهره ) چيست اختلاف شده است :
1 - منظور همان نفقهاى است كه در آيهء شريفه «
مَتاعاً إِلَى الْحَوْلِ
» بود .
2 - مقصود از آن هديهاى است كه اختصاص به آيه دارد و هديه فقط براى زنى است كه قبل از دخول طلاق داده شده و مهرى برايش معيّن نشده باشد ، ولى زنى كه دخول شده اگر مهرش معيّن نشده بايد مهر المثل را و چنان چه مهرى برايش تعيين شده همان را بگيرد ، و اگر قبل از دخول طلاق داده شده و مهرش معيّن بوده است ، مىتواند نصف آن را بگيرد .
[ سوره البقرة ( 2 ) : آيه 243 ]
أَ لَمْ تَرَ إِلَى الَّذِينَ خَرَجُوا مِنْ دِيارِهِمْ وَ هُمْ أُلُوفٌ حَذَرَ الْمَوْتِ فَقالَ لَهُمُ اللَّهُ مُوتُوا ثُمَّ أَحْياهُمْ إِنَّ اللَّهَ لَذُو فَضْلٍ عَلَى النَّاسِ وَ لكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لا يَشْكُرُونَ ( 243 )