آسمانى اختلاف كردند و برخى از آنها را حق و برخى را باطل دانستند . « 1 » « لفى شقاق » در اختلافى هستند كه از حق دور است . الف و لام در « الكتاب » براى جنس است .
برخى گفتهاند « ذلك » اشاره است به كفر آنان و معناى آيه اين است كه كفرشان به خاطر اين است كه خداوند قرآن را به حق فرستاد [ و آنها ايمان نياوردند ] .
كفارى كه دربارهء قرآن اختلاف كردند ، جمعى از آنان گفتند قرآن از قبيل كلام جادوگران است ، برخى گفتند از قبيل شعر است و دستهاى مىگفتند :
افسانههايى است كه محمد ( ص ) از جانب خود ترتيب داده است .
[ سوره البقرة ( 2 ) : آيه 177 ]
لَيْسَ الْبِرَّ أَنْ تُوَلُّوا وُجُوهَكُمْ قِبَلَ الْمَشْرِقِ وَ الْمَغْرِبِ وَ لكِنَّ الْبِرَّ مَنْ آمَنَ بِاللَّهِ وَ الْيَوْمِ الْآخِرِ وَ الْمَلائِكَةِ وَ الْكِتابِ وَ النَّبِيِّينَ وَ آتَى الْمالَ عَلى حُبِّهِ ذَوِي الْقُرْبى وَ الْيَتامى وَ الْمَساكِينَ وَ ابْنَ السَّبِيلِ وَ السَّائِلِينَ وَ فِي الرِّقابِ وَ أَقامَ الصَّلاةَ وَ آتَى الزَّكاةَ وَ الْمُوفُونَ بِعَهْدِهِمْ إِذا عاهَدُوا وَ الصَّابِرِينَ فِي الْبَأْساءِ وَ الضَّرَّاءِ وَ حِينَ الْبَأْسِ أُولئِكَ الَّذِينَ صَدَقُوا وَ أُولئِكَ هُمُ الْمُتَّقُونَ ( 177 )
ترجمه
نيكوكارى به اين نيست كه ( به هنگام نماز ) روى به جانب مشرق و مغرب كنيد ، ليكن نيكوكار كسى است كه به خدا و روز رستاخيز و فرشتگان و كتاب آسمانى و پيامبران ايمان بياوريد و مال خود را در راه دوستى خدا به خويشان و يتيمان و مسكينان و واماندگان در راه و سائلان و بردگان انفاق كند و نماز را برپا دارد و زكات را بپردازد و به عهد خود -
هامش
( 1 ) - چنان كه يهود انجيل و قرآن ، هر دو را انكار كردند .