روى پايهها ساخته شود ، مرتفع مىشوند . و مىتوان گفت منظور از « قواعد » رديفهاى ديوار ساختمان است ، زيرا هر رديفى كه چيده مىشود ، پايهاى است براى رديفهاى ديگرى كه بر روى آن بنا مىشود .
روايت شده كه ابراهيم ( ع ) خانهء كعبه را بنا مىكرد و اسماعيل پدر را كمك مىكرد و سنگ به دست وى مىداد . [ يعنى ابراهيم و اسماعيل با هم پايهء خانه كعبه را بالا مىبردند ] .
رَبَّنا تَقَبَّلْ مِنَّا . . .
؛ تقدير اين جمله چنين است : يقولان ربنا تقبل منا ؛ يعنى ، در حالى كه مىگفتند : پروردگارا از ما بپذير .
فعل « يقولان » در موضع نصب است بنا بر حال بودن ، و جملهء « تقبل منا » دليل بر اين است كه ابراهيم و اسماعيل « كعبه » را به عنوان عبادتگاه ساختهاند ، نه محلى براى سكونت زيرا منظور از جمله « تقبّل منا » اين است كه پروردگارا به ما در برابر اين عمل اجر و پاداش عطا كن و انتظار پاداش از خداوند ، تنها در قبال ساختن بنايى است كه جنبهء عبادت و اطاعت داشته باشد .
إِنَّكَ أَنْتَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ
؛ پروردگارا ! تويى كه دعاى ما را مىشنوى و از نيّات ما آگاهى .
و علّت اين كه خداى سبحان نخست « قواعد » را مبهم و نامعلوم ذكر نموده و نفرموده « قواعد البيت » و سپس آن را به وسيلهء « من » بيانى ، تفسير كرده اين است كه « ايضاح بعد از ابهام » موجب تعظيم شأن شيء مبهمى است كه سپس تبيين مىشود .
رَبَّنا وَ اجْعَلْنا مُسْلِمَيْنِ لَكَ
؛ يعنى ، پروردگارا نيّات ما را براى خودت خالص قرار ده ، اين آيه از قبيل قول خداى تعالى است كه مىفرمايد :
مَنْ أَسْلَمَ وَجْهَهُ لِلَّهِ
؛ « كسى كه از هر جهت تسليم حكم خدا گردد » ( بقره / 112 ) . و يا منظور از اين جمله اين است كه پروردگارا ما را چنان تسليم خود قرار ده كه در مقابل تو خاضع و مطيع باشيم ، يا منظور اين است كه پروردگارا بر اخلاص و خشوع و اقرار ما