روزى خورنده به روزى دهنده مىشود و يا اساسا ، خداوند براى اين كه حجّت را بر بندگانش تمام كرده باشد الزاما به آنان روزى مىرساند . بنا بر اين معنى قال و من كفر ؛ اين است كه خداوند فرمود : كفّار را نيز روزى مىدهم و بهرهمند مىسازم . و مىتوان گفت ،
« وَ مَنْ كَفَرَ »
مبتدا و متضمن معناى شرط است و « فامتعه » جواب آن است ، بنا بر اين معناى جمله اين است كه ، چنان چه كسى كافر شود بازهم به او روزى مىدهم .
« فامتعه » نيز قرائت شده است .
ثُمَّ أَضْطَرُّهُ إِلى عَذابِ النَّارِ . . .
؛ به گونهاى او را به سوى آتش مىكشانم كه نتواند از آن سرپيچى نمايد .
[ سوره البقرة ( 2 ) : آيات 127 تا 128 ]
وَ إِذْ يَرْفَعُ إِبْراهِيمُ الْقَواعِدَ مِنَ الْبَيْتِ وَ إِسْماعِيلُ رَبَّنا تَقَبَّلْ مِنَّا إِنَّكَ أَنْتَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ ( 127 ) رَبَّنا وَ اجْعَلْنا مُسْلِمَيْنِ لَكَ وَ مِنْ ذُرِّيَّتِنا أُمَّةً مُسْلِمَةً لَكَ وَ أَرِنا مَناسِكَنا وَ تُبْ عَلَيْنا إِنَّكَ أَنْتَ التَّوَّابُ الرَّحِيمُ ( 128 )
ترجمه
( و نيز به ياد آوريد ) هنگامى كه ابراهيم و اسماعيل پايههاى خانه ( كعبه ) را بالا مىبردند ( و مىگفتند ) پروردگارا از ما بپذير تو شنوا و دانايى .
( 127 )
پروردگارا ما را تسليم فرمان خود قرار ده و از دودمان ما امتى كه تسليم فرمانت باشد به وجود آر و راههاى پرستش و طاعت را بما بنما و توبه ما را بپذير كه تنها تو توبه پذير و مهربانى . ( 128 )
تفسير :
« يرفع » از گذشته حكايت مىكند و « قواعد » جمع « قاعده » و به معنى پايه و اساس چيزى است ولى غالبا صفت استعمال شده و به معناى « ثابت » است .
منظور از « يرفع القواعد » ساختمان كردن بر روى آنهاست ، زيرا وقتى بنايى بر