ترجمه
بسيارى از اهل كتاب از روى حسد كه در وجود آنها ريشه دوانده دوست مىداشتند ، شما را بعد از اسلام و ايمان به حال كفر بازگردانند ، با اين كه حق براى آنها كاملا روشن شده است ( پس اگر از آنها به شما مسلمانان ستمى رسيد ) عفو كنيد و گذشت نماييد ، تا هنگامى كه فرمان خدا ( فرمان جهاد ) برسد ، البته خداوند بر هر چيزى تواناست . ( 109 )
تفسير :
معناى آيه اين است كه بسيارى از اهل كتاب چون حىّ بن اخطب و كعب بن اشرف و امثال اين دو ، آرزو داشتند به خاطر حسادت ورزيدن نسبت به پاداشى كه خداوند براى شما آماده كرده است ، شما گروه مؤمنان را پس از ايمان به سوى كفر باز گردانند .
« لَوْ يَرُدُّونَكُمْ »
به معناى « ان يردوكم » است .
« مِنْ عِنْدِ أَنْفُسِهِمْ »
تعلق دارد به « ود » ، در اين صورت معناى آيه اين مىشود كه : آنها از روى هوس و از پيش خود مىخواستند شما را به كفر بازگردانند ، نه از روى گرايش به حق . زيرا آنان هنگامى چنين چيزى را آرزو كردند ، كه حقانيّت شما بر آنها معلوم شده بود . پس چگونه ممكن است آرزوى آنها از روى حق طلبى باشد ؟
« حسدا » منصوب است چون مفعول له مىباشد ، و جايز است كه « من عند اللَّه » به « حسدا » تعلق داشته باشد ، در اين صورت معناى آيه چنين مىشود :
آنها به خاطر حسدى كه ريشه در جانشان دوانيده بود ، دوست داشتند شما را از ايمانتان باز گردانند ، بنا بر اين جملهء
« مِنْ عِنْدِ أَنْفُسِهِمْ »
براى تأكيد است .
فَاعْفُوا وَ اصْفَحُوا
؛ با آنان مدارا كنيد و از جهل و نادانى و عداوت آنها