[ سوره البقرة ( 2 ) : آيه 108 ]
أَمْ تُرِيدُونَ أَنْ تَسْئَلُوا رَسُولَكُمْ كَما سُئِلَ مُوسى مِنْ قَبْلُ وَ مَنْ يَتَبَدَّلِ الْكُفْرَ بِالْإِيمانِ فَقَدْ ضَلَّ سَواءَ السَّبِيلِ ( 108 )
ترجمه
آيا مىخواهيد از پيامبر خود همان تقاضاى ( نامعقول را ) بكنيد ، كه بيش از اين ( بنى اسرائيل ) از موسى كردند ( و با اين بهانه جوييها سر از ايمان باز زدند ) كسى كه كفر را با ايمان مبادله كند ( و آن را به جاى ايمان بپذيرد ) از راه مستقيم ( عقل و فطرت ) گمراه شده است . ( 108 )
تفسير :
به دنبال بيان اين نكته كه خداى سبحان مدبّر تمام امور است ، در اين آيه مىخواهد [ به برخى از مسلمانان ضعيف النفس و يا مشركان كه با سؤالات بى اساس و درخواست معجزه زير بار دعوت پيامبر نمىرفتند ] توصيه كند كه مشركان بايد گفتههاى پيامبر را تصديق كنند و به آنچه آنان را بدان متعبد مىسازد و بر ايشان سزاوارتر است اطمينان كنند و از پيامبر خود همان تقاضاهاى نامعقول را كه يهود از موسى داشتند ، نكنند كه ، گفتند : خدا را آشكارا به ما نشان ده تا به چشم خود ببينيم و ايمان بياوريم ، و يا تقاضاهاى ديگر [ از قبيل ساختن بتى براى پرستش آن و . . . ]
وَ مَنْ يَتَبَدَّلِ الْكُفْرَ بِالْإِيمانِ
؛ و كسى كه كفر را به جاى ايمان بپذيرد ، از راه راست ، گمراه شده است . منظور اين است كه كسى كه نشانههاى خدا را انكار كند و در صحّت و درستى آنها ترديد نمايد و پيشنهاد آوردن نشانههايى ديگر داشته باشد ، چنين كسى از راه راست منحرف شده است .
[ سوره البقرة ( 2 ) : آيه 109 ]
وَدَّ كَثِيرٌ مِنْ أَهْلِ الْكِتابِ لَوْ يَرُدُّونَكُمْ مِنْ بَعْدِ إِيمانِكُمْ كُفَّاراً حَسَداً مِنْ عِنْدِ أَنْفُسِهِمْ مِنْ بَعْدِ ما تَبَيَّنَ لَهُمُ الْحَقُّ فَاعْفُوا وَ اصْفَحُوا حَتَّى يَأْتِيَ اللَّهُ بِأَمْرِهِ إِنَّ اللَّهَ عَلى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ ( 109 )