سحر با فريب و نيرنگ است ، مانند دميدن در گرههايى كه در نخ ايجاد مىكنند و اين قبيل كارها كه خداوند بغض و كينه و اختلاف و ناسازگارى را از آثار آن قرار داده است تا وسيلهاى براى آزمايش مردم باشد .
وَ ما هُمْ بِضارِّينَ بِهِ مِنْ أَحَدٍ إِلَّا بِإِذْنِ اللَّهِ
؛ و به وسيلهء آن ( سحر ) به كسى ضرر نمىرساندند مگر به اذن پروردگار . زيرا در صورتى كه ارادهء خداوند تعلّق نگيرد در سحر به كسى ضرر نخواهد رسيد .
وَ يَتَعَلَّمُونَ ما يَضُرُّهُمْ وَ لا يَنْفَعُهُمْ
؛ و آنچه را كه به ضرر ايشان بود و سودى به حالشان نداشت مىآموختند . زيرا با آموختن سحر هدف سويى را دنبال مىكردند .
وَ لَقَدْ عَلِمُوا لَمَنِ اشْتَراهُ ما لَهُ فِي الْآخِرَةِ مِنْ خَلاقٍ
؛ يهوديان دريافته بودند كه هر كس سحر را جايگزين كتاب خدا نمايد در آخرت هيچ بهرهاى نخواهد داشت .
وَ لَبِئْسَ ما شَرَوْا بِهِ أَنْفُسَهُمْ
؛ و بد است آنچه خويشتن را به آن فروختند .
لَوْ كانُوا يَعْلَمُونَ
؛ اگر آنان دانا باشند . با اين كه يهود علم به حقانيّت وحى و بطلان سحر داشتند ولى چون به علم خود عمل نكردند . خداوند علم آنان را به منزله جهل قرار داده است .
[ سوره البقرة ( 2 ) : آيه 103 ]
وَ لَوْ أَنَّهُمْ آمَنُوا وَ اتَّقَوْا لَمَثُوبَةٌ مِنْ عِنْدِ اللَّهِ خَيْرٌ لَوْ كانُوا يَعْلَمُونَ ( 103 )
ترجمه
اگر آنها ايمان آورده و پرهيزكار مىشدند ، پاداشى كه نزد خداوند بود ، براى آنان بهتر بود ، اگر آگاهى داشتند . ( 103 )
تفسير :
وَ لَوْ أَنَّهُمْ آمَنُوا وَ اتَّقَوْا . . .
؛ منظور از « ايمان » آوردن يهود تصديق رسول خدا ( ص ) و مقصود از « تقوا » پرهيز از پشت كردن به كتاب خدا ( قرآن ) و پيروى از كتب شياطين است .