در باطن آنها رسوخ كرد ، همان گونه كه رنگ در جامه نفوذ مىكند .
« فِي قُلُوبِهِمُ »
در آيهء شريفه [ جار و مجرور ، ظرف و ] توضيح محل نوشاندن است ، مانند :
« فِي بُطُونِهِمْ »
در آيهء 10 از سورهء نساء :
إِنَّما يَأْكُلُونَ فِي بُطُونِهِمْ ناراً
؛ در حقيقت آنها در شكم خود آتش جهنّم فرو مىبرند .
بِكُفْرِهِمْ
؛ يعنى به سبب كفرشان .
قُلْ بِئْسَما يَأْمُرُكُمْ بِهِ إِيمانُكُمْ
؛ بگو ايمان شما به تورات ، شما را به بد چيزى فرمان مىدهد ! زيرا دستور پرستش گوساله در تورات نيامده است .
نسبت دادن امر به ايمان آنها از جهت استهزا و توبيخ آنان است ، چنان كه در آيهء 87 سورهء هود از زبان قوم شعيب مىفرمايد :
أَ صَلاتُكَ تَأْمُرُكَ
؛ قوم با تمسخر گفتند : اى شعيب ، آيا نماز تو ترا مأمور مىكند ؟ و در اين آيه نيز « امر » از روى استهزا به « نماز » نسبت داده شده است .
إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ
؛ اگر شما ايمان داشته باشيد . منظور اين جمله اين است كه ايمان آنها را مورد ترديد قرار دهد و صحّت ادّعاى آنان را خدشهدار نمايد .
[ سوره البقرة ( 2 ) : آيه 94 ]
قُلْ إِنْ كانَتْ لَكُمُ الدَّارُ الْآخِرَةُ عِنْدَ اللَّهِ خالِصَةً مِنْ دُونِ النَّاسِ فَتَمَنَّوُا الْمَوْتَ إِنْ كُنْتُمْ صادِقِينَ ( 94 )
ترجمه
بگو اى پيامبر اگر سراى آخرت با آن همه نعمت به شما اختصاص داده شده و نه ساير خلق ، پس بايد همواره آرزوى مرگ كنيد ، اگر راست مىگوييد . ( 94 )
تفسير :
« خالصة » منصوب است بنا بر اين كه « حال » براى « الدار الاخرة » ( بهشت ) باشد به اين معنا كه اگر بهشت به شما اختصاص دارد و احدى جز شما در آن سهيم نيست ، همانطور كه در گفتار خويش ادّعا مىكنيد كه :
لَنْ يَدْخُلَ الْجَنَّةَ إِلَّا مَنْ كانَ هُوداً
؛ « هرگز به بهشت نرود جز طايفه يهود » ( بقره / 2 ) ، [ پس آرزوى مرگ كنيد اگر راست مىگوييد ] .