تفسير :
خطاب متوجه رسول اكرم ( ص ) و مسلمانان است و منظور اين است كه : اى مردم با ايمان آيا انتظار داريد ، به محض اين كه يهود را به اسلام دعوت كرديد ، آنها پذيرفته و ايمان بياورند ؟ ! [ مانند لوط خواهر زادهء ابراهيم پس از آن كه مشاهده كرد ابراهيم در آتش نمروديان نسوخت اوّلين كسى بود كه به او ايمان آورد . ] چنان كه خداى سبحان مىفرمايد :
فَآمَنَ لَهُ لُوطٌ
؛ « پس - بلافاصله - لوط به او - ابراهيم - گرويد » ( عنكبوت / 26 ) . [ آيا انتظار داريد كه آن گونه كه لوط به ابراهيم ايمان آورد ، اينان - يهود - به اسلام ايمان آورند ؟ ! ]
وَ قَدْ كانَ فَرِيقٌ مِنْهُمْ . . .
؛ با اين كه گروهى از پيشينيان يهود كلام خدا را در تورات مىشنيدند ، سپس آن را تحريف مىكردند ، همانطور كه آيهء رجم « 1 » و اوصاف رسول خدا ( ص ) را - كه در تورات ذكر شده بود - تحريف كردند .
مِنْ بَعْدِ ما عَقَلُوهُ
؛ يعنى بعد از آن كه كلام خدا را فهميدند و درك كردند و
هامش
( 1 ) - آيهء كريمهء :يا أَيُّهَا الرَّسُولُ لا يَحْزُنْكَ الَّذِينَ يُسارِعُونَ فِي الْكُفْرِ مِنَ الَّذِينَ قالُوا آمَنَّا بِأَفْواهِهِمْ وَ لَمْ تُؤْمِنْ قُلُوبُهُمْ وَ مِنَ الَّذِينَ هادُوا سَمَّاعُونَ لِلْكَذِبِ سَمَّاعُونَ لِقَوْمٍ آخَرِينَ لَمْ يَأْتُوكَ يُحَرِّفُونَ الْكَلِمَ مِنْ بَعْدِ مَواضِعِهِ يَقُولُونَ إِنْ أُوتِيتُمْ هذا فَخُذُوهُ وَ إِنْ لَمْ تُؤْتَوْهُ فَاحْذَرُوا . . .( مائده / 41 ) .
ترجمه : اى پيامبر غمگين از آن مباش كه گروهى از آنان كه به زبان اظهار ايمان كنند و به دل ايمان نياورند به راه كفر مىشتابند ، و نيز اندوهناك مباش از آن يهودانى كه جاسوسى كنند سخنان فتنه انگيز را به جاى كلمات حق تو ، به آن قومى كه از كبر نزد تو نيامدند ، مىرسانند ( مانند اعيان يهود خيبر ) ( آنها از روى دشمنى و عناد با اسلام ) كلمات حق را بعد از آن كه به جاى خود مقرّر گشت ( به ميل خويش تغيير دهند و به دروغ و هواى نفس حلال را حرام و حرام را حلال كنند ) و گويند اگر حكم قرآن آن گونه ( كه ما خواهيم از خدا ) آورده شد بپذيريد و الا دورى گزينيد . ( و حكم پيغمبر را ابدا نپذيريد ) . . .
اين آيه متضمّن حكمى نيست و بيان واقعهاى است كه روايات آن را شرح دادهاند و داستان آن چنين است : مرد و زنى از اشراف يهود خيبر زنا كردند ، چون حدّ زناى زن محصنه و مرد محصنه در تورات رجم بوده ، اشراف مىخواستند راه نجاتى از اين حكم براى خود بيابند ، از اين رو به يهوديان بنى قريظه پيام دادند كه حكم را از پيامبر اسلام سؤال كنند ، منتهى اگر حكمش رجم بود آن را نپذيرند و اگر حكم سبكترى اعلام شد آن را قبول كنند و مطابق آن رفتار شود .