جدا شد ] مىباشد .
[ سوره البقرة ( 2 ) : آيه 54 ]
وَ إِذْ قالَ مُوسى لِقَوْمِهِ يا قَوْمِ إِنَّكُمْ ظَلَمْتُمْ أَنْفُسَكُمْ بِاتِّخاذِكُمُ الْعِجْلَ فَتُوبُوا إِلى بارِئِكُمْ فَاقْتُلُوا أَنْفُسَكُمْ ذلِكُمْ خَيْرٌ لَكُمْ عِنْدَ بارِئِكُمْ فَتابَ عَلَيْكُمْ إِنَّهُ هُوَ التَّوَّابُ الرَّحِيمُ ( 54 )
ترجمه
و زمانى را كه موسى به قوم خود گفت : اى قوم شما با انتخاب گوساله به خود ستم كرديد ، توبه كنيد و به سوى خالق خود بازگرديد ، و خود را به قتل برسانيد ، اين كار براى شما در پيشگاه پروردگارتان بهتر است سپس خداوند توبه شما را پذيرفت ، زيرا او توّاب و رحيم است . ( 54 )
تفسير :
و به خاطر بياوريد وقتى كه موسى پس از بازگشت به سوى قومش كه گوساله را پرستيده بودند گفت :
يا قَوْمِ إِنَّكُمْ ظَلَمْتُمْ أَنْفُسَكُمْ بِاتِّخاذِكُمُ الْعِجْلَ
؛ يعنى اى قوم شما با پرستش گوساله و خدا دانستن آن به خود ضرر زديد و ستم كرديد [ ستم آنان به خود ، از اين جهت بود كه با اين عمل ناشايست مستحق عذاب شده بودند و هر كه چنين كند بىشك به خود ستم كرده است ] .
فَتُوبُوا إِلى بارِئِكُمْ
؛ « 1 » ، به سوى خالق و آفرينندهء خودتان بازگرديد . « بارى » بر كسى اطلاق مىشود كه خلق را [ در اصل خلقت ] بدون تفاوت و از نظر شكل و صورت متمايز از يكديگر آفريده است .
فَاقْتُلُوا أَنْفُسَكُمْ
؛ بايد همديگر را بكشيد ، موسى فرمان داد كسانى كه به
هامش
( 1 ) - « بارء » به معناى آفريننده است و فرقش با خالق اين است كه بارء به كسى گفته مىشود كه موجودات را از نيستى به هستى آورده ، در حالى كه خالق كسى است كه آنها را از حالى به حال ديگر در مىآورد ، و نيز به مريضى كه از بيمارى بيرون آيد بارء مىگويند .