ترجمه :
و اگر خداوند مردم را به ستمشان مؤاخذه مىكرد ، هيچ جنبندهاى بر روى زمين باقى نمىگذاشت ، ولى آنها را تا مدتى معين مهلت مىدهد و همين كه اجلشان فرا رسيد ، نه ساعتى عقب مىافتند نه جلو . آنچه نمىپسندند براى خداوند قرار مىدهند و زبان آنها بدروغ مىگويد كه براى آنهاست نيكى . بناچار ، براى آنهاست آتش و بسوى آن رهسپار خواهند شد . به خدا ، ما پيش از تو پيامبرانى بسوى امتهاى پيشين فرستاديم و شيطان كردارشان را در نظرشان آراست . او امروز ولى و رهبر آنهاست و ( فردا ) براى آنها عذابى دردناك است . ما قرآن را بر تو نازل نكرديم جز اينكه آنچه در آن اختلاف مىكنند ، براى آنها بيان كنى و هدايت و رحمتى باشد براى مردم مؤمن . خداوند از آسمان باران فرستاد و زمين مرده را به آن زنده كرد . در اين كار براى مردمى كه بشنوند ، دليل و نشانى است .
قرائت :
مفرطون : نافع و قتيبه ، از كسايى به سكون فاء و كسر سين خواندهاند . امام باقر ( ع ) بفتح فاء و كسر راء مشدد ، قرائت فرموده است . ديگران به سكون فاء و فتح راء قرائت كردهاند ، از اعرج نيز بفتح راء و تشديد آن روايت شده است .
زجاج گويد : « مفرطون » بقول ابن عباس يعنى : « متروكون » و بقولى يعنى « مقدمون » . همچنين « مُفرّطون » نيز به همين معنى است . معناى متروك و مقدم ، چندان فرقى ندارد ، زيرا هر دو يعنى : در آتش رها شدهاند . هر گاه به صيغهء اسم فاعل خوانده شود ، در مورد باب تفعيل ، يعنى : آنها در دنيا تفريط كردند و به آخرت توجه نكردند و در مورد باب افعال ، يعنى آنها در راه معصيت ، افراط و زياده روى كردند . در اين صورت از « فَرَط » و به معناى سبقت بسوى آتش است .
اعراب :
الكذب : مفعول « تصف »
أَنَّ لَهُمُ الْحُسْنى
: بدل از « الكذب »