هدايت آنان بكوشى ، كارى از پيش نمىبرى ، زيرا خداوند كسانى را كه بر اثر گمراهى ، محكوم ساخته است ، هدايت نمىكند و آنها را توفيق نمىبخشد .
بدين ترتيب پيامبر را تسكين خاطر مىدهد ، تا بداند كه او در تبليغ خود قصورى نكرده است ، بلكه آنان چنان در كفر غوطهور شدهاند ، كه هرگز ايمان نمىآورند و كسى كه چنين باشد ، لطف الهى شامل حالش نمىشود و از هدايت خداوند محروم است و خداوند او را محكوم بگمراهى مىكند .
وَ ما لَهُمْ مِنْ ناصِرِينَ
: و آنان را ياورى نيست كه از كيفر خداوند نجاتشان دهد .
از جملهء اخير بر مىآيد كه منظور از اينكه خداوند آنان را گمراه مىكند - يا بعبارت بهتر محكوم بگمراهى مىكند - نه آن چيزى است كه جبريان مىگويند .