« يُثَبِّتُ اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُوا بِالْقَوْلِ الثَّابِتِ فِي الْحَياةِ الدُّنْيا وَ فِي الْآخِرَةِ »
آن گاه خانهء قبر را تا آنجا كه چشم او كار مىكند ، برايش وسعت مىدهند . سپس درى از بهشت به روى او مىگشايند و به او مىگويند : همچون جوانى شاداب ، بخواب و ديده روشن باش ، زيرا خداوند متعال مىفرمايد :
« أَصْحابُ الْجَنَّةِ يَوْمَئِذٍ خَيْرٌ مُسْتَقَرًّا وَ أَحْسَنُ مَقِيلًا »
( فرقان 24 : اهل بهشت در آن روز ، بهترين و آرامترين جايگاه دارند ) و اگر اين شخص ، دشمن پروردگار باشد ، زشتترين و بدبوترين افراد نزد او آمده ، گويد : ترا نويد مىدهم به حميم جهنم و عذاب آن . او غسل دهندهء خود را مىشناسد و حاملان جنازهء خود را سوگند مىدهد كه او را بسوى قبر نبرند . هنگامى كه داخل قبر مىشود ، دو فرشتهء قبر ، نزد او آمده ، كفنش را مىگشايند و به او مىگويند : پروردگار تو كيست ؟
دين تو چيست ؟ پيامبر تو كيست ؟ گويد : نمىدانم ! گويند : هرگز ندانستى و هدايت نيافتى ! آن گاه با آن آلت كوبندهاى كه دارند ، چنان بر سر او فرو مىآورند كه بجز جن و انس ، تمام جانداران صداى آن را مىشنوند . سپس درى از جهنم به روى او مىگشايند و به او مىگويند : ببدترين حال در اينجا بخواب . در اين جايگاه تنگى كه از شدت تنگى مغز را از ميان ناخن و گوشت ، خارج مىسازد . آن گاه خداوند مارها و عقربها و ديگر حشرات را بر او مسلط مىسازد ، تا وقتى كه از قبر خارج گردد . او همواره آرزوى فرا رسيدن قيامت مىكند تا از شر اين دوران خلاص گردد . از عذاب قبر به خداوند پناه مىبريم !
وَ يُضِلُّ اللَّهُ الظَّالِمِينَ وَ يَفْعَلُ اللَّهُ ما يَشاءُ
: خداوند ستمكاران را بر قول ثابت ، استوار نمىدارد و آنها را گمراه مىكند و هر كارى بخواهد انجام مىدهد ، از قبيل : مهلت ، انتقام ، فشار قبر ، سؤال نكير و منكر و هيچگونه اعتراضى بر او نيست و احدى را نرسد كه او را منع كند . بدين ترتيب ، خداوند در آيهء مورد بحث ، هم ترغيب مىكند و هم تهديد . سپس پيامبر گرامى را مخاطب ساخته ، مىفرمايد :
أَ لَمْ تَرَ إِلَى الَّذِينَ بَدَّلُوا نِعْمَتَ اللَّهِ كُفْراً
: احتمالا يعنى : به اين كفار نمينگرى كه مقام نبوت ترا شناختند و به اين نعمت بزرگ الهى پى بردند آن گاه كفر ورزيدند