تعداد آيات :
بنا بر عدد كوفى و بصرى چهار و بنا بر عدد ديگران سه آيه است . اختلاف در كلمهء
« فِي السَّماءِ »
است كه كوفيان و بصريان پايان آيهء 24 دانستهاند .
قرائت :
در قرائت غير مشهور ، از حسن « و ادخِلُ » نقل شده و بنا بر اين از سخن خداوند است كه در آغاز كلام خود مىفرمايد : و داخل مىسازم مردم مؤمن و . . . بنا بر اين « باذن ربهم » يعنى « باذنى » و اضافهء « رب » به ايشان براى اكرام و احترام است .
لغت :
تحيت : گرامى داشتن كسى در موقع برخورد . اينكه مىگويند : « التحيات للَّه » در بارهء معناى آن سه قول است :
1 - يعنى : ملك از آن خداست 2 - يعنى : بقا از آن خداست 3 - سلام از آن خداست . قتيبى گويد : علت اينكه : جمع بسته شده ، اين است كه : مردم بعبارات مختلف ، پادشاهان را تحيت مىگفتند . به بعضى مىگفتند : از لعن و نفرين دور باش .
به برخى مىگفتند : سالم و متنعم باش . و به برخى مىگفتند : هزار سال زنده باش . جاويد باش . از اينرو بما گفتند كه هر گونه تحيت واقعى اختصاص به خداوند دارد .
اجتثاث : از ريشه بر آوردن چيزى .
مقصود :
از آنجا كه در آيهء پيش كافران را تهديد به عقاب كرد ، در اين آيه مؤمنان را نويد داده ، مىفرمايد :
وَ أُدْخِلَ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ خالِدِينَ فِيها بِإِذْنِ رَبِّهِمْ
: مردمى كه ايمان آورده و خدا را اطاعت كنند ، به امر پروردگارشان به بهشتى داخل مىشوند كه نهرها از زير آن روان است و آنجا جايگاه ابدى ايشان خواهد بود .
تَحِيَّتُهُمْ فِيها سَلامٌ
: تحيت و درود آنها در بهشت ، سلام است . در بارهء تفسير