خانه و اختيار دار نيز « بعل » گويند .
روع : ترساندن .
تفسير :
در اينجا خداى سبحان داستان ابراهيم و لوط را بدنبال داستانهاى گذشته بيان مىكند .
« وَ لَقَدْ جاءَتْ رُسُلُنا إِبْراهِيمَ بِالْبُشْرى »
و منظور از اين فرستادگان فرشتگان هستند ، و در اينكه چند فرشته بودهاند اختلاف است ، ابن عباس گفته : سه تا بودهاند ، جبرئيل و ميكائيل و اسرافيل ، و در روايتى كه از امام صادق عليه السلام روايت شده عدد آنها چهار تا ذكر شده و نام چهارمى آنها كروبيل بوده است . و برخى گفتهاند : نه تا ، و سدّى گفته : يازده تا بودهاند . كه همگى به صورت جوانانى امرد وارد شدند .
« إِبْراهِيمَ بِالْبُشْرى »
حسن و سدى و جبائى گفتهاند : اينان با نويد و بشارت به ولادت اسحاق و نبوت او و ولادت يعقوب پس از اسحاق آمدند ، و در روايتى كه از امام باقر عليه السلام روايت شده فرمود : اين بشارت بولادت اسماعيل عليه السلام از هاجر بود ، و برخى گفتهاند : بشارت به هلاكت قوم لوط بود .
« قالُوا سَلاماً قالَ سَلامٌ »
يعنى فرستادگان ما به ابراهيم سلام كردند ، و برخى گفتهاند : يعنى بسلامتى رسيدهاى ، كه خدا به تو سلامتى عطا فرموده ، و بهر صورت اين جمله تحيت فرشتگان بابراهيم عليه السلام بوده ، و ابراهيم نيز در جواب آنها سلام گفت .
« فَما لَبِثَ أَنْ جاءَ بِعِجْلٍ حَنِيذٍ »
يعنى طولى نكشيد كه ابراهيم روى عادتى كه در پذيرايى ميهمان و آوردن طعام و خوراك براى ايشان داشت گوسالهاى بريان براى آنها آورد ، و اين بدانجهت بود كه خيال كرد آنها ميهمان هستند چون به صورت بشر بودند ، و ابراهيم هم كه ميهمان دوست بود و فرشتگان نيز با بهترين هيئت و صورت بشرى بنزد او آمده بودند . و به همين سبب شتاب در آوردن غذا براى مهمان سنت گرديده .
و چنانچه در شرح لغات گفتيم در معناى حنيذ اختلاف است ، ابن عباس و مجاهد