[ سوره يوسف ( 12 ) : آيات 54 تا 57 ]
وَ قالَ الْمَلِكُ ائْتُونِي بِهِ أَسْتَخْلِصْهُ لِنَفْسِي فَلَمَّا كَلَّمَهُ قالَ إِنَّكَ الْيَوْمَ لَدَيْنا مَكِينٌ أَمِينٌ ( 54 ) قالَ اجْعَلْنِي عَلى خَزائِنِ الْأَرْضِ إِنِّي حَفِيظٌ عَلِيمٌ ( 55 ) وَ كَذلِكَ مَكَّنَّا لِيُوسُفَ فِي الْأَرْضِ يَتَبَوَّأُ مِنْها حَيْثُ يَشاءُ نُصِيبُ بِرَحْمَتِنا مَنْ نَشاءُ وَ لا نُضِيعُ أَجْرَ الْمُحْسِنِينَ ( 56 ) وَ لَأَجْرُ الْآخِرَةِ خَيْرٌ لِلَّذِينَ آمَنُوا وَ كانُوا يَتَّقُونَ ( 57 )
ترجمه :
شاه گفت : او را نزد من آريد تا براى ( كارهاى مملكتى و مهم ) خود برگزينم ، و چون با او تكلم كرد ( و درايت و علم او را دانست ) گفت : امروز تو در پيش ما داراى منزلت ( و مقام و ) امين هستى ( 54 ) يوسف ( به دو ) گفت : مرا بخزينههاى اين سر زمين ( و ضبط و ادارهء در آمد مملكت ) منصوب دار كه من نگهبان و دانا ( ى به آن ) هستم ( 55 ) و اينچنين يوسف را در آن سرزمين تمكين ( و قدرت ) داديم كه بهر گونه ( و هر جا ) كه خواهد در كارها تصرف ( و امر و نهى ) كند ، هر كه را خواهيم برحمت خويش مخصوص داريم و پاداش نيكو كاران را تباه نميكنيم ( 56 ) و همانا كه پاداش آخرت بهتر ( و زيادتر ) است براى كسانى كه ايمان آورده و تقوى ميورزند ( 57 ) .