[ سوره يوسف ( 12 ) : آيات 21 تا 22 ]
وَ قالَ الَّذِي اشْتَراهُ مِنْ مِصْرَ لامْرَأَتِهِ أَكْرِمِي مَثْواهُ عَسى أَنْ يَنْفَعَنا أَوْ نَتَّخِذَهُ وَلَداً وَ كَذلِكَ مَكَّنَّا لِيُوسُفَ فِي الْأَرْضِ وَ لِنُعَلِّمَهُ مِنْ تَأْوِيلِ الْأَحادِيثِ وَ اللَّهُ غالِبٌ عَلى أَمْرِهِ وَ لكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لا يَعْلَمُونَ ( 21 ) وَ لَمَّا بَلَغَ أَشُدَّهُ آتَيْناهُ حُكْماً وَ عِلْماً وَ كَذلِكَ نَجْزِي الْمُحْسِنِينَ ( 22 )
ترجمه :
و آن كس كه در مصر او را خريدارى كرد بزنش گفت : مقام او را بسيار گرامى دار شايد ما را سودى دهد يا او را بفرزندى خويش بگيريم ، و اينچنين يوسف را بتمكين و اقتدار رسانيديم و تا تعبير خوابها ( يا داستانها ) را بوى ياد دهيم و خدا بر كارش مسلط و غالب است ولى بيشتر مردم نميدانند ( 21 ) و چون بسن رشد ( و كمال ) خود رسيد فرزانگى و دانشى به دو داديم و اينچنين نيكو كاران را پاداش دهيم ( 22 ) .
شرح لغات :
ثوى : اقامتگاه .
اشدّ : جمعى است كه مفرد ندارد ، و برخى گفتهاند : اگر چه بر وزن جمع است اما مفرد مىباشد ، و برخى گفتهاند : جمع است و واحد آن شدّ است . و معنى آن كمال و رشد است .
تفسير :
در اين آيات خداى سبحان سر نوشت يوسف را پس از فروختن بيان فرموده گويد :