سورهء يوسف
اين سورهء شريفه در مكه نازل شده ، ولى معدل از ابن عباس نقل كرده كه گفته است : چهار آيهء آن در مدينه نازل شده و ما بقى در مكه ، و آن چهار آيه عبارت است از سه آيهء اول سوره ، و آيهء چهارم يعنى آيهء
« لَقَدْ كانَ فِي يُوسُفَ وَ إِخْوَتِهِ آياتٌ لِلسَّائِلِينَ »
و شمارهء آيات آن بدون هيچگونه اختلافى صد و يازده آيه است .
فضيلت اين سوره :
ابى بن كعب از پيغمبر - صلى اللَّه عليه و آله - روايت كرده كه فرمود : ببردگانتان سورهء يوسف را تعليم كنيد كه هر مسلمانى اين سوره را بخواند و بخاندان و بردگان خود آن را ياد بدهد خداوند سختيهاى مرگ را بر وى آسان گرداند ، و نيرويى بوى دهد كه نسبت به هيچ مسلمانى حسد نبرد .
و ابو بصير از امام صادق عليه السلام روايت كرده كه فرمود : كسى كه در هر شب يا در هر روز سورهء يوسف را بخواند روز قيامت خداوند او را بزيبايى و جمال يوسف - عليه السلام محشور فرمايد ، و از هراس آن روز در امان باشد و در ميان بندگان شايستهء خدا ممتاز باشد و نيز فرمود : اين سوره در تورات نوشته شده است .
و اسماعيل بن أبى زياد از امام صادق عليه السلام از پدرانش از رسول خدا - صلى اللَّه عليه و آله - روايت كرده كه فرمود : زنان خود را در غرفهها ( و طبقات فوقانى ساختمان ) جاى ندهيد ، و نوشتن و سورهء يوسف را بدانها تعليم نكنيد ، بلكه ريسندگى و سورهء نور را تعليمشان كنيد .
تفسير اين سوره :
چون خداى سبحان سورهء هود را بذكر داستانهاى پيمبران مرسل پايان داد اين سوره را ببهترين داستان از همان داستانهاى پيمبران آغاز كرد و فرمود :