تفسير :
چون در آيات قبل سخن از قرآن بميان آمد خداى سبحان در اين آيه رفتار آنها را در وقت شنيدن قرآن بيان فرموده گويد :
« أَلا إِنَّهُمْ يَثْنُونَ صُدُورَهُمْ »
اين كافران و منافقان كفر خويش را در دل مخفى كنند ، و برخى گفتهاند : يعنى دلهاى خود را بگردانند كه سخن خدا را نشنوند ، و فراء و زجاج گفتهاند : يعنى دلها را بر دشمنى پيغمبر - صلى اللَّه عليه و آله - بگردانند ، و برخى گفتهاند : آنها وقتى مجلسى بر ضد پيغمبر اسلام تشكيل ميدادند ، و براى بهم زدن برنامههاى آن حضرت انجمنى ميكردند به يكديگر نزديك شده و سينههاشان را بهم مىچسباندند و بطور آهسته و نجوى سخن ميگفتند .
« لِيَسْتَخْفُوا مِنْهُ »
و روى معناى اخير يعنى ميخواستند بدينوسيله خود را از خداى تعالى مخفى سازند ، و اينقدر نادان بودند كه خيال ميكردند اگر بهم نزديك شده و سينهها را به يكديگر بچسبانند خداوند از اسرار آنها آگاه نمىشود ، و روى معناهاى ديگر يعنى ميخواستند بدينوسيله خود را از پيغمبر - صلى اللَّه عليه و آله - مخفى و پنهان كنند .
« أَلا حِينَ يَسْتَغْشُونَ ثِيابَهُمْ »
ابن عباس گفته : يعنى اينان با جامهها خود را مىپوشانند و در صدد ضدّيت با پيغمبر و مؤمنان بر ميآيند ، و بدينوسيله نيت قلبى خود را مكتوم و پنهان ميدارند .
« يَعْلَمُ ما يُسِرُّونَ »
بدنبال آيهء بالا خداوند ميفرمايد : در آن وقتى كه اينان بجامهها خود را مىپوشانند ، و آن را حائل و پردهاى براى خود قرار ميدهند ( و خيال ميكنند خداوند از انديشه و فكر آنان بىخبر است ، در همان حال غافلند كه ) خدا هر چه را پنهان دارند و هر چه را آشكار سازند همه را ميداند ، و از ازل به حال آنان آگاه بوده است .
« إِنَّهُ عَلِيمٌ بِذاتِ الصُّدُورِ »
كه خدا به آنچه در دلها است و بمكنونات قلبها دانا است .