تفسير :
خداى سبحان در اين آيات داستان ورود فرشتگان را بر لوط و جريان آنها را با قوم او بيان داشته فرمايد : « وَ لَمَّا جاءَتْ رُسُلُنا لُوطاً » و چون فرشتگان ما به صورت افراد انسانى بر لوط وارد شدند . « سِيءَ بِهِمْ » از آمدنشان ناراحت شد زيرا از قوم خود بر ايشان بيم داشت . « وَ ضاقَ بِهِمْ ذَرْعاً » و از آمدنشان دل تنك شد ، چون آنها خوش را صورت و آراسته بجمال و زيبايى مشاهده كرد ، و از آن طرف آنها وى را به پذيرايى از خويش دعوت كردند ، و قوم او نيز در انجام كار زشت با امثال اين گونه افراد شتابان بودند . و برخى گفتهاند : يعنى كار حفاظت و نگهبانى آنها از آن قوم بد كار بر او مشكل شد ، زيرا راهى بر حفاظت آنها كه به صورت جوانانى امرد آمده بودند نداشت خصوصاً با آن عادت زشتى كه از قوم خود سراغ داشت و ميدانست كه آنها انحراف جنسى داشته و بجنس ذكور متمايل هستند . « وَ قالَ هذا يَوْمٌ عَصِيبٌ » و با خود گفت : امروز روز بسيار سخت و پر شرّى است كه شرور در آن بهم پيچيده شده است ، و جهت اينكه اين سخن را به زبان آورد ، همان