كرديد و حق خدا را از آن دريغ داشتيد ، و اين جملهء اخير چون كلام بر آن دلالت داشت در اصل نيامده و حذف شده .
رسول خدا - صلى اللَّه عليه و آله - فرمود : هيچ بندهاى نيست كه مالى داشته باشد و زكات آن را نپردازد جز آنكه روز قيامت به صورت صفحههايى در آيد و در آتش جهنم گداخته شود و بدانها پيشانى و دو پهلو و پشت صاحبش را داغ كنند تا وقتى كه خداوند ميان بندگانش حكم فرمايد ( و از حساب خلائق فارغ گردد ) در آن روزى كه باندازهء پنجاه هزار سال است ، آن گاه اگر اهل بهشت است ببهشت رود و اگر اهل دوزخ است بدوزخ . و اين حديث را مسلم در صحيح آورده .
و ثوبان از پيغمبر اكرم - صلى اللَّه عليه و آله - روايت كرده كه فرمود : هر كه گنجى بجاى گذارد روز قيامت به صورت مارى پر زهر ( كشنده و خطرناك ) در آيد كه بالاى چشمانش دو خال سياه باشد و بدنبال صاحب گنج به راه افتد ، چون شخص آن مار را به بيند به دو گويد : واى بر تو ! كيستى ؟ گويد : من همان گنجى هستم كه پس از خود بجاى گذاردى ، و هم چنان او را دنبال كند تا دستش را در دهان گيرد و در اثر آن دستش از كار بيفتد و همچنين يك يك ساير اعضاى او را بدندان گيرد ( و هلاكش سازد ) .
و ثعلبى بسند خود از ابى ذر روايت كرده كه گفت : روزى رسول خدا - صلى اللَّه عليه و آله - در سايهء خانهء كعبه بود و من بنزد آن حضرت رفتم ، چون مرا ديد دو بار فرمود :
بپروردگار كعبه سوگند كه آنها زيانكارانند ! . . . . من از اين سخن دلم اندوهگين شد و نفسم به شماره افتاد و با خود گفتم : لا بد اين سخن بخاطر پيشآمدى است كه دربارهء من اتفاق افتاده از اينرو عرض كردم : پدر و مادرم بقربانت ! آنها ( كه فرمودى ) كيانند ؟ فرمود :
بيشتر مردم ، مگر آنهايى كه مال خود را در ميان بندگان خدا از اين سو و آن سو و از راست و چپ و پشت سر انفاق كنند كه آنها نيز اندك هستند .
و از أبى ذر روايت شده كه گفت : هر كه درهم و دينارى بجاى گذارد روز قيامت او را با آنها داغ كنند
.
ترجمه تفسير مجمع البيان (فارسى) — صفحة 81
مساهمون: الشيخ الطبرسي
ص٨١