بيان آيهء 29
شرح لغات :
دين : در اصل به معناى اطاعت و فرمانبردارى است .
جزية : از جزاء و كيفر است و جزيهء كفار چيزى است كه بكيفر كفر خود به صورت مخصوصى ميپردازند .
صاغرون : يعنى در حال خوارى .
شأن نزول :
از مجاهد نقل شده كه اين آيه در وقتى نازل شد كه رسول خدا - صلى اللَّه عليه و آله - دستور جنگ با روميان را صادر فرمود و بدنبال آن بجنگ تبوك رفتند . و برخى گفتهاند اختصاص بدان جنگ ندارد و بنحو عموم نازل گشته .
تفسير :
در اين آيات خداى سبحان بيان مىكند كه در ميان كافران كسانى هستند كه با دريافت جزيه از آنان جايز است آنان را به حال خود واگذارد ، و از اينرو فرمايد :
« قاتِلُوا الَّذِينَ لا يُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَ لا بِالْيَوْمِ الْآخِرِ »
يعنى آنان كه بيگانگى خدا و بر انگيخته شدن در روز جزا اقرار ندارند ، و اين آيه دليل بر گفتار بزرگان ما است كه گفتهاند : نمىشود در ميان كافران كسانى باشند كه نسبت به خداوند معرفت داشته باشند و اگر چه به زبان هم اقرار بوجود خدا كنند بلكه اعتقاد آنها به خدا از روى علم و دانايى نيست ، زيرا آيه صراحت دارد كه آن دسته از اهل كتاب كه بايد جزيه بپردازند به خدا و روز جزا ايمان نياوردهاند .
و در مقابل آنها كه گويند : ممكن است آنها نيز معرفت به خدا داشته باشند در اينجا گفتهاند : منظور از اين كلام مذمت و نكوهش آنها است ، زيرا آنها از نظر