كار را انجام داديم ، و معناى « مهر كردن بر دل » كه چگونه است پيش از اين گذشت .
« ثُمَّ بَعَثْنا مِنْ بَعْدِهِمْ مُوسى وَ هارُونَ إِلى فِرْعَوْنَ وَ مَلَائِهِ »
و پس از آن رسولان - يا پس از آن ملتها - موسى و هارون را بسوى فرعون و رؤساى قوم او فرستاديم .
« بِآياتِنا »
يعنى با دليلها و معجزات خويش .
« فَاسْتَكْبَرُوا وَ كانُوا قَوْماً مُجْرِمِينَ »
ولى آنان از گردن نهادن و فرمانبردارى و ايمان آوردن بدان معجزات تكبر ورزيده و سركشى كردند .
« وَ كانُوا قَوْماً مُجْرِمِينَ »
و مردمى نافرمان پروردگار خويش و مستحق عذاب جاويدان بودند .
« فَلَمَّا جاءَهُمُ الْحَقُّ مِنْ عِنْدِنا »
و چون موسى با آن معجزات و دليلهاى روشن نزد قوم فرعون آمد .
« قالُوا إِنَّ هذا لَسِحْرٌ مُبِينٌ »
گفتند : اين جادويى ظاهر و آشكار است .
« قالَ مُوسى أَ تَقُولُونَ لِلْحَقِّ . . . »
آيات معجزات را سحر و جادو ميخوانيد با اينكه سحر باطل است و معجزه حق ، و آن دو ضد يكديگرند .
« وَ لا يُفْلِحُ السَّاحِرُونَ »
و مردمان ساحر براى كار خود برهانى ندارند و بر ادعاى خود دليلى نميآورند ، و كارى كه ميكنند آن است كه امرى را بر خلاف آنچه هست پيش روى كوتهبينان فكران جلوه ميدهند .
« قالُوا أَ جِئْتَنا لِتَلْفِتَنا . . . »
فرعون و قوم او بموسى گفتند : آيا بنزد ما آمدهاى تا ما را از آنچه پدرانمان بر آن بودند باز دارى . . . و منظور از « كبرياء » بگفتهء مجاهد پادشاهى است ، و بگفتهء ديگرى عظمت و تسلط است ، و منظور از « أرض » سرزمين مصر است ، و برخى گفتهاند : اسم جنس است و همهء زمين را شامل مىشود . و استفهام در اين آيه استفهام انكارى است ، يعنى اينان ميگفتند : ما بعقيدهء پدران خود هستيم و هر كس ما را بر خلاف آن عقيده بخواند منظورى جز رياست ندارد و از اينجهت ما پيروى او را نخواهيم كرد
.