[ سوره يونس ( 10 ) : آيات 48 تا 52 ]
وَ يَقُولُونَ مَتى هذَا الْوَعْدُ إِنْ كُنْتُمْ صادِقِينَ ( 48 ) قُلْ لا أَمْلِكُ لِنَفْسِي ضَرًّا وَ لا نَفْعاً إِلاَّ ما شاءَ اللَّهُ لِكُلِّ أُمَّةٍ أَجَلٌ إِذا جاءَ أَجَلُهُمْ فَلا يَسْتَأْخِرُونَ ساعَةً وَ لا يَسْتَقْدِمُونَ ( 49 ) قُلْ أَ رَأَيْتُمْ إِنْ أَتاكُمْ عَذابُهُ بَياتاً أَوْ نَهاراً ما ذا يَسْتَعْجِلُ مِنْهُ الْمُجْرِمُونَ ( 50 ) أَ ثُمَّ إِذا ما وَقَعَ آمَنْتُمْ بِهِ آلْآنَ وَ قَدْ كُنْتُمْ بِهِ تَسْتَعْجِلُونَ ( 51 ) ثُمَّ قِيلَ لِلَّذِينَ ظَلَمُوا ذُوقُوا عَذابَ الْخُلْدِ هَلْ تُجْزَوْنَ إِلاَّ بِما كُنْتُمْ تَكْسِبُونَ ( 52 )
ترجمه :
و گويند : اين وعده ( قيامت و عذاب ) كى خواهد آمد اگر راست گويانيد ( 48 ) بگو من مالك سود و زيان خود نيستم مگر آنچه خدا بخواهد ، براى هر امتى أجل ( و سر آمدى ) است كه چون اجلشان فرا رسد ساعتى عقب و جلو نيفتند ( 49 ) بگو : آيا دانستهايد كه اگر عذاب خدا شب يا روز بشما برسد ( چه خواهيد كرد ؟ ) و اين چه شتابى است كه بدكاران دربارهء آن ( عذاب ) دارند ؟ ( 50 ) آيا در آن وقت كه عذاب واقع شد به دو ايمان ميآوريد ؟ آن وقت ! با اينكه پيش از آن در آمدن عذاب شتاب داشتيد ( 51 ) آن گاه به كسانى كه ستم كردند گفته شود : عذاب جاويدان را بچشيد آيا سزاى اعمالى را كه كردهايد بشما مىدهند ( 52 ) .
شرح لغات :
وعد : خبر از رسيدن چيز خير ، و وعيد خبر از رسيدن شر است . و چون در جايى