« وَ الَّذِينَ كَسَبُوا السَّيِّئاتِ »
و آنان كه مرتكب كارهاى بد و گناه گردند .
« جَزاءُ سَيِّئَةٍ بِمِثْلِها »
يعنى پاداش هر كار بدى مثل آن است ، و همانند كارهاشان كيفر بينند ، و به همان اندازه كه استحقاق دارند كيفر خواهند شد نه زيادتر از آن ، زيرا كيفر زيادتر از استحقاق ظلم است ( و آن بر خدا قبيح است ) و اما در طرف ثواب و پاداش كار نيك ، زيادتر از استحقاق تفضل است و ( از خداى تعالى ) نيكو است . و بنا بر اين مقصود از « مثل » در اين آيه يعنى بدون كم و زياد به قدر استحقاقشان كيفر بينند .
« وَ تَرْهَقُهُمْ ذِلَّةٌ »
يعنى بدانها پستى و خوارى رسد ، زيرا عقاب و كيفر با پستى و خوارى قرين خواهد بود .
« ما لَهُمْ مِنَ اللَّهِ مِنْ عاصِمٍ »
يعنى نگهبان و مانعى نيست كه عقاب خدا را از آنها جلوگيرى كند .
« كَأَنَّما أُغْشِيَتْ وُجُوهُهُمْ قِطَعاً مِنَ اللَّيْلِ مُظْلِماً »
يعنى گويا چهرههاشان را تاريكى شب فرا گرفته ، و منظور توصيف سياهى چهرههاشان مىباشد . مانند آيهء ديگر كه خداى تعالى فرمود :
« وَ يَوْمَ الْقِيامَةِ تَرَى الَّذِينَ كَذَبُوا عَلَى اللَّهِ وُجُوهُهُمْ مُسْوَدَّةٌ »
« 1 » ( و روز رستاخيز كسانى را كه بر خدا دروغ گفتهاند به بينى كه چهرههاشان سياه گشته ) .
هامش
( 1 ) - سورهء زمر آيه 60 .