[ سوره يونس ( 10 ) : آيات 7 تا 10 ]
إِنَّ الَّذِينَ لا يَرْجُونَ لِقاءَنا وَ رَضُوا بِالْحَياةِ الدُّنْيا وَ اطْمَأَنُّوا بِها وَ الَّذِينَ هُمْ عَنْ آياتِنا غافِلُونَ ( 7 ) أُولئِكَ مَأْواهُمُ النَّارُ بِما كانُوا يَكْسِبُونَ ( 8 ) إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ يَهْدِيهِمْ رَبُّهُمْ بِإِيمانِهِمْ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهِمُ الْأَنْهارُ فِي جَنَّاتِ النَّعِيمِ ( 9 ) دَعْواهُمْ فِيها سُبْحانَكَ اللَّهُمَّ وَ تَحِيَّتُهُمْ فِيها سَلامٌ وَ آخِرُ دَعْواهُمْ أَنِ الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمِينَ ( 10 )
ترجمه :
براستى آنان كه انتظار ديدار ما را ندارند و بزندگى دنيا خوشنود گشته و دل بدان بستهاند ، و آنان كه از آيات و نشانههاى ما غافلند ( 7 ) آنها جايگاهشان به كيفر كارهايى كه ميكردند دوزخ خواهد بود ( 8 ) و آنان كه ايمان آورده و كارهاى شايسته كردند پروردگارشان به ( سبب همان ) ايمانشان هدايتشان مىكند در بهشتهاى پر نعمتى كه جويها از زير قصرهاشان جارى است ( 9 ) و دعاى آنها در بهشت « منزهى تو خدايا » است ، و درودشان « سلام » است ، و آخرين دعايشان اين است كه « ستايش از آن خدا پروردگار جهانيان است » ( 10 ) .
شرح لغات :
غفلت : رفتن معنى از نفس ، و سهو نيز به همين معنى است .
دعوى : ادعاى چيزى كردن .
تحيت : اكرام بر حال نيكو . و از اينرو ملك ( سلطنت و دارايى ) را تحيت نامند .