« فَإِنْ تَوَلَّوْا »
و اگر از حق و پيروى پيغمبر رو گردانده و از قبول آن سرپيچى نمودند و برخى گفتهاند : يعنى اگر از تو و از اقرار كردن به نبوتت رو گردان شدند .
« فَقُلْ حَسْبِيَ اللَّهُ . . . »
بگو خدا مرا بس است كه او بر هر چيز قادر و توانا است ، معبودى جز او نيست بر او توكل و اعتماد كرده و كارهايم را به دو واگذار ميكنم .
« وَ هُوَ رَبُّ الْعَرْشِ الْعَظِيمِ »
و او پروردگار عرش بزرگ است . و اينكه نام عرش را بالخصوص ذكر فرمود ( با اينكه خدا پروردگار هر چيزى است ) بخاطر بزرگداشت آن و به جهت آنست كه وقتى خداوند پروردگار عرش با آن عظمت باشد پروردگار چيزهاى كوچكتر از آن نيز خواهد بود . ابو مسلم گفته : عرش به معناى سلطنت و ملك است ، يعنى پروردگار پادشاهى بزرگ در آسمانها و زمين . و بعضى گفتهاند : اين آيه آخرين آيهاى است كه از آسمان نازل شد ، و آخرين سورهء كاملى كه نازل گشت سورهء برائة بود . و قتاده گفته :
آخرين آيهاى كه از آسمان نازل شد همين دو آيه بود
.