[ سوره التوبة ( 9 ) : آيات 115 تا 116 ]
وَ ما كانَ اللَّهُ لِيُضِلَّ قَوْماً بَعْدَ إِذْ هَداهُمْ حَتَّى يُبَيِّنَ لَهُمْ ما يَتَّقُونَ إِنَّ اللَّهَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمٌ ( 115 ) إِنَّ اللَّهَ لَهُ مُلْكُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ يُحْيِي وَ يُمِيتُ وَ ما لَكُمْ مِنْ دُونِ اللَّهِ مِنْ وَلِيٍّ وَ لا نَصِيرٍ ( 116 )
ترجمه :
خدا چنان نيست كه قومى را گمراه كند از پس آنكه هدايتشان نمود تا چيزى كه بايد از آن پرهيز كنند بر ايشان بيان كند كه خدا به همه چيز دانا است ( 115 ) براستى كه ملك آسمانها و زمين از آن خدا است ، زنده مىكند و ميميراند و شما را جز خدا سرپرست و ياورى نيست . ( 116 )
شأن نزول :
حسن گويد : عدهاى از مسلمانان قبل از اينكه واجبات و فرائض از جانب خداى تعالى نازل گردد از دنيا رفتند . مسلمانان ديگر عرضكردند : يا رسول اللَّه وضع برادران ما كه قبل از نزول فرائض از اين دنيا رفتند در نزد خدا چگونه است ؟ خداوند اين آيه را نازل فرمود .
تفسير :
« وَ ما كانَ اللَّهُ لِيُضِلَّ قَوْماً بَعْدَ إِذْ هَداهُمْ »
يعنى خداوند هيچگاه پس از آنكه حكم بهدايت گروهى فرمود به گمراهى و ضلالت آنها حكم نميدهد .
« حَتَّى يُبَيِّنَ لَهُمْ ما يَتَّقُونَ »
يعنى تا اينكه براى آنها دستور بطاعات و نهى از معصيتها را بيان كند و آنها پرهيز نكنند . در اين صورت خداوند حكم بگمراهى آنان مينمايد . و بقولى : خداوند چنان نيست كه قومى را عذاب كند و از راه از ثواب و كرامت