و سبب بيان اينمطلب از جانب خداى تعالى آن بود كه چون آنها از رسول خدا - صلى اللَّه عليه و آله - درخواست كردند براى كفارهء گناهانشان اموالى از آنها بگيرد آن حضرت دريافت آن را موكول به رسيدن دستورى از خداى تعالى در اينباره كرد ، و خداوند در اين آيه بيان فرمايد كه پذيرفتن توبه بدست خدا است و او است كه بايد توبهء بندگان را بپذيرد .
« وَ يَأْخُذُ الصَّدَقاتِ »
و صدقهها را قبول كند و بدان پاداش دهد ، جبائى گفته :
خداوند در اين آيه دريافت پيغمبر و مؤمنان را از راه تشبيه و مجاز دريافت خود دانسته چون دريافت آنها بدستور خدا بود ، و در روايت از پيغمبر - صلى اللَّه عليه و آله - رسيده كه صدقه پيش از آنكه بدست سائل برسد بدست خدا ميرسد ، و اين تعبير بخاطر آن است كه بندگان شوق بيشترى در انجام آن پيدا كنند .
« وَ قُلِ اعْمَلُوا فَسَيَرَى اللَّهُ عَمَلَكُمْ وَ رَسُولُهُ وَ الْمُؤْمِنُونَ »
اين دستورى است كه خداى سبحان به پيغمبر خود ميدهد كه به مسلمانان گوشزد كند هر آنچه را خدا بشما دستور داده انجام دهيد با توجه بدانكه خدا پاداش اعمالتان را ميدهد زيرا كه او عمل شما را مىبيند ، و مثل آن است كه فرموده باشد : هر كارى بكنيد خدا آن را مىبيند .
و برخى گفتهاند : منظور از ديدن خدا آگاه بودن و دانستن او است ، يعنى خدا كارهاى شما را ميداند و بدان پاداش ميدهد . و اضافه ميفرمايد كه : پيغمبر او هم آن را ميداند و در نزد خدا بدان گواهى ميدهد و همچنين مؤمنان نيز آن را ميدانند و در اينكه منظور از مؤمنان در آيه چه كسانى هستند اختلاف است ، دستهاى گفتهاند : منظور شهيدان هستند . و برخى گويند : مؤمنان در اين آيه فرشتگانى هستند كه اعمال بندگان را يادداشت ميكنند .
و در روايات ما شيعيان آمده كه اعمال اين امت را در هر روز دوشنبه و پنجشنبه به نظر رسول خدا - صلى اللَّه عليه و آله - و ائمهء هدى عليهم السلام ميرسانند و آن بزرگواران آنها را مشاهده ميكنند ، و منظور از مؤمنان نيز در اين آيه همان ائمهء هدى عليهم