رسول خدا - صلى اللَّه عليه و آله - از عدنان بود عرب عدنان بر آن دسته ديگر برترى دارد .
أجدر : شايستهتر و اساسىتر ، از « جدر » به سكون دال گرفته شده كه به معناى اساس ديوار است .
مغرم : به معناى غرم است و آن رسيدن زيان و ضرر بمال مىباشد .
تربص : انتظار كشيدن و چشم به راه بودن .
دوائر : جمع دائرة و به معناى حوادث روزگار است . و برخى گفتهاند : دگرگونى و برگشت روزگار از حال نعمت به بلا است .
قربة : طلب ثواب و كرامت از خداى تعالى بخاطر خوش فرمانى .
تفسير :
چون سخن منافقان بميان آمد خداوند در اين آيات بيان فرمايد كه منافقان باديه نشين در نفاق سختتر و نادانيشان نسبت به احكام خدا بيشتر است .
« الْأَعْرابُ أَشَدُّ كُفْراً وَ نِفاقاً »
منظور اعراب باديه نشين اطراف مدينه هستند ، و اينكه كفر آنها سختتر است بدانجهت است كه آنها سخت دلتر و جفا كارتر از مردم شهرند و همچنين از شنيدن قرآن و بيم دادن پيمبر دور تر بودند - چنانچه زجاج گفته است - و معناى آيه آن است كه باديه نشينان اگر كافر يا منافق بودند در كفر و نفاق خود سختتر از مردم شهر هستند بخاطر آنكه از دسترسى و استماع حجتهاى الهى و مشاهدهء معجزات و بركتهاى وحى دورند .
« وَ أَجْدَرُ أَلَّا يَعْلَمُوا حُدُودَ ما أَنْزَلَ اللَّهُ عَلى رَسُولِهِ . . . »
و بدين ترتيب سزاوارترند كه حدود الهى را در مورد حلال و حرام ندانند .
« وَ اللَّهُ عَلِيمٌ حَكِيمٌ »
و خدا به احوال آنان دانا است و دربارهء حكمى كه نسبت بدانان مىكند حكيم و فرزانه است .
« وَ مِنَ الْأَعْرابِ مَنْ يَتَّخِذُ ما يُنْفِقُ مَغْرَماً »
از باديه نشينان منافق كسانى هستند كه هر چه را در راه جهاد و راه خير خرج مىكند غرامت و زيان مىپندارد بخاطر آنكه بثوابى اميدوار نيست .