راهى بر مذمت و عقاب نيست بر آن كسانى كه چون بنزد تو آيند و بخاطر نداشتن مركب و هزينهء سفر درخواست مركبى و هزينهء راهى از تو كنند تا بدان وسيله در همراهى تو بجهاد حاضر شوند ، تو در جواب آنها گويى : مركبى كه شما را بدان سوار كنم و چيزى كه ترتيب كارتان را بدان بدهم ندارم . « تَوَلَّوْا وَ أَعْيُنُهُمْ تَفِيضُ مِنَ الدَّمْعِ . . . » باز گشتند و چشمانشان در اثر اندوه و حزن اشگبار است كه چرا مركبى كه بدان سوار شوند و چيزى كه در راه خرج كنند ندارند تا بدانوسيله با شما بيرون شوند . « إِنَّمَا السَّبِيلُ عَلَى الَّذِينَ يَسْتَأْذِنُونَكَ وَ هُمْ أَغْنِياءُ » راه عتاب و تكليف بر آن كسانى است كه با وجود توانگرى و قدرت بر جهاد از تو رخصت ماندن ميخواهند . « رَضُوا بِأَنْ يَكُونُوا مَعَ الْخَوالِفِ » تفسيرش در آيات پيش گذشت .
ترجمه تفسير مجمع البيان (فارسى)ج ١١ — صفحة 186
مساهمون: الشيخ الطبرسي
ص١٨٦