[ سوره التوبة ( 9 ) : آيات 91 تا 93 ]
لَيْسَ عَلَى الضُّعَفاءِ وَ لا عَلَى الْمَرْضى وَ لا عَلَى الَّذِينَ لا يَجِدُونَ ما يُنْفِقُونَ حَرَجٌ إِذا نَصَحُوا لِلَّهِ وَ رَسُولِهِ ما عَلَى الْمُحْسِنِينَ مِنْ سَبِيلٍ وَ اللَّهُ غَفُورٌ رَحِيمٌ ( 91 ) وَ لا عَلَى الَّذِينَ إِذا ما أَتَوْكَ لِتَحْمِلَهُمْ قُلْتَ لا أَجِدُ ما أَحْمِلُكُمْ عَلَيْهِ تَوَلَّوْا وَ أَعْيُنُهُمْ تَفِيضُ مِنَ الدَّمْعِ حَزَناً أَلاَّ يَجِدُوا ما يُنْفِقُونَ ( 92 ) إِنَّمَا السَّبِيلُ عَلَى الَّذِينَ يَسْتَأْذِنُونَكَ وَ هُمْ أَغْنِياءُ رَضُوا بِأَنْ يَكُونُوا مَعَ الْخَوالِفِ وَ طَبَعَ اللَّهُ عَلى قُلُوبِهِمْ فَهُمْ لا يَعْلَمُونَ ( 93 )
ترجمه :
بر ناتوان و نه بر بيماران و نه بر آنان كه براى هزينهء ( سفر ) چيزى ندارند در صورتى كه براى خدا و رسول او خير خواهى كنند باكى ( از تخلف در جهاد ) نيست ( چون ) كه راهى ( براى تعرض ) بر ضد نيكوكاران نيست و خدا آمرزنده و مهربان است ( 91 ) و نه بر آن دسته ( از مؤمنانى ) كه چون بنزد تو آمدند تا ( بر مركبى ) سوارشان كنى ( در جواب ) گفتى : چيزى كه شما را بر آن سوار كنم ندارم و آنها ( نيز بدنبال اين جواب ) با چشم گريان باز گشتند و محزون و غمگينند كه چرا چيزى براى خرج كردن ( و هزينهء سفر ) ندارند ( 92 ) راه ( تعرض و عقاب ) بر آن كسانى است كه با اينكه توانگرند از تو رخصت ( ماندن ) ميخواهند ، اينان راضى هستند كه جزء بازماندگان ( همچون زنان و كودكان ) باشند و خدا بر دلهاشان مهر نهاده