و حسن گفته : آنها به حدى رسيدهاند كه هر كه بدان حد برسد دلش يكسره بميرد .
« فَهُمْ لا يَفْقَهُونَ »
اينان ديگر فرامين خدا و نواهى او را فهم نكنند و دليل هاى او را تدبر ننمايند . سپس بدنبال اين آيات پيغمبر - صلى اللَّه عليه و آله - و مؤمنان را مدح فرموده گويد :
« لكِنِ الرَّسُولُ وَ الَّذِينَ آمَنُوا مَعَهُ جاهَدُوا بِأَمْوالِهِمْ وَ أَنْفُسِهِمْ »
مالهاى خود را در راه خدا و آنچه موجب خوشنودى او است انفاق كنند و با جانهاى خويش با كفار نبرد كنند . و پاداش اين فرمانبردارى آنان از خدا و رسول او همانست كه دنبالش فرمايد :
« وَ أُولئِكَ لَهُمُ الْخَيْراتُ »
ايشان را است خوبيها يعنى بهشت و نعمتهاى آن . و برخى گفتهاند : خيرات : منافع و مدح و تعظيم در دنيا و ثواب و بهشت در آخرت است .
« وَ أُولئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ »
و اينان با رسيدن بدانچه ميخواستند كاميابند .
« أَعَدَّ اللَّهُ لَهُمْ »
يعنى مهيا كرده و براى ايشان آفريده است .
« جَنَّاتٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ خالِدِينَ فِيها »
تفسير اين جمله در چند جا گذشت .
« ذلِكَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ »
اين است كاميابى بزرگ ، و اينكه آن را به لفظ « عظيم » توصيف فرموده بخاطر همان دوام و عزت و شوكت آن است
.