3 - جبائى گفته يعنى در صدد ايجاد اختلاف و دو بهمزنى ميان اصحاب آن حضرت بر آمدند .
« وَ ما نَقَمُوا إِلَّا أَنْ أَغْناهُمُ اللَّهُ وَ رَسُولُهُ مِنْ فَضْلِهِ »
يعنى اينان مخالف آنچه را بر ايشان واجب بود رفتار كردند ، و بجاى سپاسگزارى نعمت ناسپاسى كردند ، و بيان مطلب اين است كه اينان در جايى بصدد انتقام بر آمدند كه جاى انتقام نبود زيرا مسلمانان گناهى نداشتند كه آنها در صدد انتقام آن باشند ، بلكه خداى تعالى غنائم جنگى را براى آنها مباح فرموده بود و بدينوسيله توانگرشان كرد و در چنين موردى شايسته بود كه آنها سپاس آن نعمتها را بجاى آرند ولى كفران كردند ، و نظير اينمطلب نيز در سورهء مائده در ذيل آيهء
« قُلْ يا أَهْلَ الْكِتابِ هَلْ تَنْقِمُونَ مِنَّا . . . »
گذشت .
« فَإِنْ يَتُوبُوا يَكُ خَيْراً لَهُمْ »
يعنى اگر اين منافقان توبه كنند و به حق بازگردند براى دنيا و آخرت ايشان بهتر است زيرا بدينوسيله رضايت خدا و رسولش را جلب كرده ببهشت دست يافتهاند .
« وَ إِنْ يَتَوَلَّوْا »
و اگر از حق و گام نهادن در راه راست روى بگردانند .
« يُعَذِّبْهُمُ اللَّهُ عَذاباً أَلِيماً فِي الدُّنْيا وَ الْآخِرَةِ »
خداوند بعذابى دردناك عذابشان كند ، اما در دنيا بحسرت و اندوه و بدنامى ، و اما در آخرت به عذاب دوزخ .
« وَ ما لَهُمْ فِي الْأَرْضِ مِنْ وَلِيٍّ وَ لا نَصِيرٍ »
و اينان را در روى زمين نه دوستى باشد ، و نه ياورى كه آنها را يارى كند و عذاب خدا را از آنها دفع كند
.