( 1 ) ( شوهران خود را رها كرده ) بنزد ما بيايند ، و اين كار را براى آن كردند كه مىترسيدند آنها بدست مسلمانان اسير شوند ، ولى هيچيك از زنهاى مزبور كه از آن جمله آمنة دختر ابو سفيان كه همسر عروة بن مسعود بود [ ( 1 ) ] بسخن ايشان گوش نداده و از طائف بيرون نيامدند .
در اين موقع ابن اسود بن مسعود پيش آمده گفت : اى ابو سفيان و اى مغيرة بگذاريد من پيشنهاد بهترى از آنچه براى آن باينجا آمدهايد بشما بكنم ، و آن اين است كه شما ميدانيد اموال و باغهاى بنى اسود بن مسعود چه اندازه مهم و پر ارزش است ، در تمام طائف نظيرش يافت نمىشود و اگر محمّد آن را قطع كند ديگر براى هميشه آباد نخواهد شد ، اكنون شما بنزد او برويد و با او صحبت كنيد كه يا آن را براى خود بر دارد و يا بخاطر خداوند و پيوند خويشاوندى ميان ما و او هم كه شده آنها را به حال خود وا گذارد . و چنانچه گويند ( پس از اينكه آن دو با رسول خدا صلى اللّه عليه و آله در اين باره صحبت كردند ) حضرت آنها را به حال خود وا گذارد و دستور فرمود آنها را قطع نكنند .
گويند : در همانروزهائى كه طائف در محاصره بود روزى رسول خدا صلى اللّه عليه و آله براى ابو بكر تعريف كرد كه من در خواب ديدم قدحى پر از سرشير براى من هديه آوردند و خروسى آمد و به آن قدح نوك زد و تمامى آن سرشير را ريخت ! ابو بكر خواب آن حضرت را تعبير كرد باينكه موفق بفتح طائف نخواهد شد و رسول خدا صلى اللّه عليه و آله نيز همين سخن را فرموده گفت : من هم اميد آن را ندارم .
درخواست خويلة دختر حكيم از رسول خدا و حركت از طائف :
خويلة دختر حكيم بن امية همسر عثمان بود كه همراه لشگر اسلام بطائف آمده بود ، در همان روزى كه رسول خدا صلى اللّه عليه و آله دستور حركت لشگر را داد خويلة بنزد آن حضرت آمده گفت : يا رسول اللّه اگر خدا طائف را برايت گشود زينت آلات
هامش
[ ( 1 ) ] ابن هشام قول ديگرى نيز در مورد نام اين زن نقل كرده و همچنين دو تن ديگر از زنان قريش را كه در طائف بودند نام ميبرد . سيرة ج 2 : 483 .