( 1 ) مرگش گرديد و برخى گويند : كسى كه آن تير را به ابو عامر زد سلمه فرزند دريد بن صمة بود و آن تير بزانوى ابو عامر اصابت كرد او را كشت و شعرى هم در اين باره گفت [ ( 1 ) ] پس از أبو عامر برادرش ابو موسى اشعرى پرچم جنگ را بدست گرفت و بالاخره با كوششى كه كرد لشگر دشمن را شكست داد و از مقابل مسلمين هزيمت كردند .
و در حديث ديگرى كه ابن هشام نقل مىكند در ميان مشركين ده نفر برادر بودند كه نه تن آنان بدست ابو عامر بقتل رسيدند و دهمى را ابو عامر نكشت و بعدها آن مرد مسلمان شد و چون رسول خدا صلى اللّه عليه و آله او را ميديد ميفرمود : اين مرد راندهء ابو عامر است ، سپس دو برادر ديگر بنام علاء و أوفى كه هر دو پسران حارث و از قبيله بنى جشم بن معاويه بودند هر يك تيرى بسوى ابو عامر رها كردند كه يكى از آنها بقلب او اصابت كرد و ديگرى بزانويش خورد و همان سبب مرگش گرديد و پس از اينكه برادرش ابو موسى پرچم را بدست گرفت مردم حمله كردند و علاء و اوفى را بقتل رساندند ، و مردى از بنى جشم اشعارى در مرثيهء آنها گفت [ ( 2 ) ] .
مالك بن عوف و زبير بن عوام :
هم چنان كه مالك بن عوف رو بطائف فرار ميكرد در يكى از گردنههاى سر راه خود توقف كرد و بسوارانى كه همراهش بودند نيز دستور توقف داد و به آنها گفت بايستيد تا ناتوانان شما بروند و كسانى هم كه عقب ماندهاند بشما ملحق شوند [ ( 3 ) ] و هم چنان كه مالك بالاى آن گردنه ايستاده بود از دور چشمش بدستهء از
هامش
[ ( 1 ) ] سيرة ج 2 : 455 .
[ ( 2 ) ] سيرة ج 2 : 457 ، ضمنا ترجمهء اين حديث تلخيص شده و آنچه ابن هشام نقل كرده مفصلتر است .
[ ( 3 ) ] ابن اسحاق در اينجا سه شعر هم از مالك نقل مىكند كه بعقيده ابن هشام اشعار مزبور را مالك در جاى ديگرى گفته و براى تحقيق بيشتر به جلد دوم سيرة 455 - 456 مراجعه شود .