( 1 ) مردم دو دسته شدند برخى از همان ابتداء بدعوت رسول خدا صلى اللّه عليه و آله پاسخ مثبت داده آمادهء حركت شدند و برخى ديگر كه گمان نمىكردند در اين سفر جنگى پيش آيد در رفتن كندى ورزيدند .
از آن طرف هنگامى كه ابو سفيان به نزديكى حجاز ( منطقهء مركزى عربستان كه شامل مدينه و مكه است ) رسيد از ترس اينكه مبادا ناگهان مورد حمله قرار گيرد مرتبا از مسافرينى كه به او برخورد مىكردند وضع راه و رفت و آمد مردم را ميپرسيد ، تا اينكه يكى از مسافرين به او گفت : محمّد به پيروان خود دستور حمله بكاروان قريش را صادر كرده است .
اين خبر كه به گوش ابو سفيان رسيد احتياط اين حمله را كرد و فورا ضمضم بن عمرو غفارى را اجير كرده به او دستور داد بسرعت خود را به مكه برساند و قريش را آگاه سازد كه محمّد قصد حملهء بكاروان و اموال ايشان را دارد و آنان را براى محافظت اموالشان بسوى كاروان كوچ دهد . ضمضم نيز بدنبال مأموريت بسرعت به طرف مكه حركت كرد .
عاتكة دختر عبد المطلب خواب هولناكى ديد :
سه شب پيش از آنكه ضمضم بمكة برسد عاتكة دختر عبد المطلب خواب
هامش
[ ( ) ] سلمة را بنى مغيرة در مكه نگاه داشته و فرزندش را قبيلهء بنى عبد الاسد بميان خود بردند و خود ابو سلمة نيز از ترس مشركين بمدينه هجرت كرد و يك سال تمام در سختترين شرائط زندگى ميكرد و بفراق زن و فرزند دچارش ساخته بودند و همچنين اموال بسيارى از مسلمانان را بنفع خود ضبط كردند ، و يا آنها را بسختترين عذابها دچار ساختند و كار به جائى رسيد كه مسلمانان عموما از اين وضع بتنگ آمده اجازه خواستند تا آنها نيز دست به كارهاى انتقامى زده و از خود دفاع كنند ولى آن حضرت فرمود : هنوز چنين مأموريتى نيامده و دستور شكيبائى و تحمل بدانها داد .
و چون آن حضرت بمدينه هجرت فرمود و اسلام قوت گرفت مأمور بجنگ با دشمنان اسلام شد و دست باعمال انتقامى زده دستور جنگ با قريش و ضبط اموال ايشان را صادر فرمود .