( 1 ) و بابى حذيفة پسرى داد كه او را محمّد ناميدند ، و خالد بن سعيد پسرى پيدا كرد كه او را سعيد نام نهاد ، و بابى سلمة دخترى خداوند عنايت فرمود كه او را زينب نام نهاد ، و مطلب بن ازهر پسرى پيدا كرد و نامش را عبد اللّه گذارد ، و حارث بن خالد چهار فرزند در حبشه پيدا كرد ، يك پسر ، و سه دختر ، پسر را موسى نام گذارد و دختران را به ترتيب : عائشة ، و فاطمة ، و زينب ناميد .
عمرة القضاء ( ذى قعده سال هفتم هجرت )
چون رسول خدا صلى اللّه عليه و آله از خيبر مراجعت كرد ماههاى ربيع الثانى و جمادى الاولى و جمادى الاخر و رجب و شعبان و رمضان و شوال را در مدينه بود و از آن شهر بيرون نرفت و گاهگاهى برخى از اصحاب را بسوئى مىفرستاد تا چون ماه ذى قعده فرا رسيد آمادهء رفتن به مكه و قضاى عمرهء سال قبل شد ، و اين عمرة را عمرة القصاص هم ناميدهاند ، زيرا از مشركين كه سال قبل مانع رفتن او به مكه شده بودند قصاص كرد . و چنانچه ابن عباس گفته است آيهء « و الحرمات قصاص . . . » [ ( 1 ) ] نيز در اين مورد نازل شد .
رسول خدا صلى اللّه عليه و آله عويف بن اضبط ديلى را در مدينه منصوب فرمود و خود با اصحاب و مسلمانان بسوى مكه حركت كرد .
قريش كه از حركت آن حضرت مطلع شدند خود را براى ورود محمّد و يارانش آماده كرده و براى ديدار آنها كه شنيده بودند در عسرت و سختى زندگى مىكنند در كنار دار الندوة صف كشيدند .
ابن اسحاق گويد : هنگامى كه رسول خدا صلى اللّه عليه و آله وارد شهر مكه شد مهار شترش در دست عبد اللّه بن رواحة بود ، عبد اللّه همانطور كه مهار شتر آن حضرت را در دست داشت و وارد كوچههاى مكه مىشد اين رجز را مىخواند :
هامش
[ ( 1 ) ] سورهء بقرة آيه 194 .