( 1 ) شمشير ميزدند تا بالاخره هر دو در روى هم در آمدند و جنگ ما بين آن دو درگير شد ، در اين موقع مرحب حمله كرد و شمشيرى حواله محمّد بن مسلمه كرد كه محمّد با سپر آن ضربت را دفع كرده و بمرحب حمله برد و او را از پاى در آورد [ ( 1 ) ] .
پس از مرحب برادرش ياسر بميدان آمد و مبارز طلبيد و از آن سو زبير بجنگش آمده او را نيز به خاك انداخت .
حديثى در فضيلت على بن ابى طالب :
سلمة بن عمرو اكوع گويد : روزى رسول خدا صلى اللّه عليه و آله پرچم جنگ را كه پرچم سفيدى بود بدست ابو بكر داد و او را براى فتح يكى از قلاع خيبر فرستاد ، ولى او نتوانست كارى بكند و فتح نكرده باز گشت ، رسول خدا صلى اللّه عليه و آله فرمود : فردا پرچم را بدست مردى مىدهم كه خدا و رسولش را دوست دارد ، و خداوند بدست او ( قلعه را ) فتح كند ، و هيچگاه ( از برابر دشمن ) نگريزد ، ( و چون روز ديگر شد ) على را طلبيد ، على در آن روز چشمش درد مىكرد ، پس رسول خدا صلى اللّه عليه و آله آب دهان به چشم على ماليد آنگاه فرمود :
هامش
[ ( 1 ) ] اين است عين آنچه ابن هشام از ابن اسحاق نقل كرده و خود او نيز دنبالش چيزى نگفته و مىگذرد ولى اين مطلب بر خلاف گفتهء اكثر مورخين سنى مذهب است .
و تا آن جا كه مترجم اطلاع دارد قتل مرحب را بامير المؤمنين عليه السلام نسبت دهند و چون نقل تمام كلمات آنها در اينجا از وضع پاورقى خارج است فقط بذكر يكى از آنها اكتفا مىكنيم و ما بقى را بطور اجمال فقط بنام مؤلف و كتاب اشاره خواهيم نمود و زحمت پيدا كردن و اطلاع بيشتر را بعهدهء خوانندگان محترم ميگذاريم :
ابن سعد در طبقات كبرى ( ج 2 ص 111 ط مصر ) پس از اينكه حديث معروف
« لأعطين الراية غدا . . . »
را ( كه پس از اين در متن خواهيد خواند ) نقل كرده بدنبال آن مىگويد : على پرچم را بدست گرفته بيرون آمد ، و مرحب نيز در حالى كه رجز مىخواند شمشير بدست بجنگ على آمد . . . ( آن گاه رجز او را نقل كرده و پاسخى را كه على عليه السلام به دو داد نيز ذكر مىكند و سپس مىگويد : ) پس على بن ابى طالب با شمشير فرق مرحب را شكافت و او را بقتل رسانده قلعه را فتح كرد . . .