( 1 ) جرهم به كار خدمتكارى كعبه اقدام نمود ، سپس در اثر همين خصوصيتى كه نسبت بخانهء كعبه پيدا كرده بود كار رفت و آمد و حركت حجاج را از عرفة بدست گرفت و پس از آن فرزندان او اين سمت را پيدا كردند . و مرّ بن ادّ و غوث بن مر نيز هر كدام در اين باره شعرى گفتند [ ( 1 ) ] .
اين جريان هم چنان ادامه پيدا كرد كه « صوفة » مردم را از عرفان بمشعر و منى ميبردند و هنگامى كه ميخواستند از منى كوچ كنند ميبايستى آنان اجازهء كوچ بدهند ، و بدون اجازهء آنان نميتوانستند از آنجا بيرون روند ، و به همين جهت چون روز آخر توقف در منى ميشد و مردم ميخواستند بيرون بروند براى رمي جمرهء عقبه بپاى سنگ ميآمدند ، ولى ميبايستى صبر كنند تا يكى از مردم « صوفه » بيايد و او رمى جمره كند آنگاه ديگران شروع بدين كار كنند ، و به همين جهت مردمى كه براى بيرون رفتن از مني تعجيل داشتند و يا كار و شغلى در خارج داشتند بنزد صوفه ميآمدند و ميگفتند : برخيزيد و جمره را رمى كنيد تا ما هم با شما رمى كنيم ، آنان ميگفتند : تا ظهر نشود ما اين كار را نخواهيم كرد ، و هم چنان مردمى كه تعجيل داشتند تا ظهر بر سر آنان اجتماع ميكردند ، و آنان نيز پيش از زوال اقدام بدين كار نميكردند ، و چون ظهر ميشد ابتداء آنان و سپس مردم رمى جمره ميكردند .
و پس از رمى جمره همين كه مردم ميخواستند از درهء عقبه بگذرند و به مكه بيايند مردان طائفه « صوفه » پيش آمده دو طرف درهء عقبه را ميگرفتند و ميگفتند :
تا تمامى افراد طائفه « صوفه » از منى خارج نشوند كسى حق ندارد از اينجا بگذرد ، و چون افراد « صوفه » ميرفتند آنگاه جلوى مردم را رها ميكردند .
اين جريان هم چنان در « صوفه » بود تا اينكه منقرض شدند ، و پس از ايشان اين منصب بخويشان نزديكشان بنى سعد بن زيد مناة رسيد ، و از جملهء همين بنى سعد صفوان بود [ ( 2 ) ] كه بدين منصب رسيد ، و پس از او نيز پسرانش يكى
هامش
[ ( 1 ) ] بصفحه 119 سيرة مراجعه شود .
[ ( 2 ) ] براى اطلاع از نسب صفوان 120 مراجعه شود .