( 1 )
وفات آمنة
حليمه سعديه رسول خدا صلى اللّه عليه و آله را بنزد مادرش آمنة آورد و به او سپرده بديار خويش بازگشت ، از آن پس محمد صلى اللّه عليه و آله در كنار مادر و جد خود عبد المطلب زندگى ميكرد تا اينكه شش سال از عمر شريفش گذشت ، در آن هنگام مادرش آمنة او را براى ديدار دائيهاى پدرى كه آن حضرت در مدينه از قبيلهء بنى النجار داشت [ ( 1 ) ] با خود برداشته بمدينه آورد ، و آمنة در مراجعت بسوى مكه در منزلى بنام ابواء [ ( 2 ) ] بيمار شده و همانجا از دنيا رفت .
پس از آن رسول خدا صلى اللّه عليه و آله در تحت تكفل و سرپرستى جدش عبد المطلب در آمد ، و رسم چنان بود كه روزها براى عبد المطلب در كنار كعبه فراشى ميگسترانيدند و فرزندان او ميآمدند و اطراف آن فراش روى زمين مىنشستند تا عبد المطلب بيايد و روى آن بنشيند ، و هيچيك از آنان چه پيش از آمدن پدر و چه پس از آن باحترام او روى آن فراش نمىنشستند ولى رسول خدا صلى اللّه عليه و آله كه كودكى نورس بود ميآمد و يكسره روى آن فرش ميرفت ، گاهى عموهاى آن حضرت او را ميگرفتند تا از روى فراش عبد المطلب دور سازند ، ولى عبد المطلب مانع از اين كار ميشد و بدانها ميگفت :
فرزندم را واگذاريد كه به خدا سوگند داراى مقامى ارجمند خواهد شد ، سپس او را ميگرفت و در كنار خويش روى فراش مىنشاند و دست بر پشت او ميكشيد ، و رفتار آن كودك موجب مسرت خاطر عبد المطلب ميگرديد .
هامش
[ ( 1 ) ] چنانچه پيش از اين گفتيم مادر عبد المطلب زنى بود بنام ام سلمى دختر عمرو كه هاشم بن عبد مناف در سفرى كه بمدينه رفت با آن زن ازدواج نمود . و عمرو پدر سلمى از قبيلهء بنى النجار بود . از اين رو رسول خدا صلى اللّه عليه و آله با قبيلهء بنى النجار بستگى و خويشاوندى داشت .
[ ( 2 ) ] ابواء نام جائى است ميان جحفة و مدينه ، و گويند : از آنجا تا مدينه 30 ميل و تا جحفة 23 ميل است .